Czekaj.
Daj zobaczyć.
Jian, wróciłaś ze szkoły?
JIAN - LAT 17
Dom jest w perfekcyjnym stanie. Po co go rozwalasz?
Nie jest w perfekcyjnym stanie.
Z wierzchu
wygląda dobrze, ładnie i solidnie.
Ale nie jest solidny.
Zwłaszcza ten pokój.
Dach może się zawalić.
Dlatego naprawa jest konieczna.
Wyjedźcie gdzieś na dwa tygodnie.
Po naprawie będzie solidny.
Niech będzie.
Zgoda.
Dobra!
Niech pan doda okno w moim pokoju.
Jaki pokój nie ma okna?
Okno?
Okno.
To będzie więcej kosztować.
Podnieś cenę.
Koreańska wołowina?
- Dobra, lubię ją. - Zjedzmy.
Dobra.
Za okno wyjdzie potrójnie.
Słucham? Ile?
Jest zły.
No to boczek.
Zjedzmy boczek.
No to podwójnie.
Zgoda.
Nieźle.
Dziękujemy.
Do zobaczenia!
Widzimy się za dwa tygodnie.
Dziękuję.
Gdzie się zatrzymamy?
Na górze Jirisan.
Co?
Tam jest jaskinia.
Czemu tu jest jaskinia?
Co za ulga.
Prawda.
Ostrożnie.
BRAK SYGNAŁU
Kurde.
Jesteś...
Jesteś za mocno rozpalony!
Kiedy ustąpi gorączka,
zacznie się hipotermia.
Cholera...
Nie wierzę, że nocą w górach dostanę hipotermii.
Co za absurd.
Dokładnie.
Mogliśmy pójść do hotelu albo motelu.
Albo na spokojne pole namiotowe.
Dlaczego akurat ta góra?
I zraniłeś się w nogę!
Ta noga akurat boli.
Słuchaj, Jian.
Będąc w trudnej sytuacji,
zamiast kłócić się, kto ma rację,
ważne jest, żeby znaleźć sposób
na rozwiązanie problemu
i wyjście z sytuacji.
Dobrze?
Co to ma być?
Teraz mnie pouczasz?
Nawet nie wiemy, gdzie jesteśmy.
Co to?
Miałeś mapę?
Myślę,
- że tu jesteśmy. - Dobra.
Idąc z sześć kilometrów w tę stronę,
zobaczysz bacówkę z telefonem alarmowym.
Dasz radę
sama tam dotrzeć?
Muszę.
Inaczej poczujesz jedność z przyrodą.
No tak.
Kocham przyrodę.
To nie byłby zły koniec.
Mnie też pasuje.
Będę żyć po swojemu.
No dobra, Jian. Czekaj.
W razie czego
weź to ze sobą.
Co cię śmieszy?
Wiesz, ile dzików jest w pobliżu?
Co, jeśli na jakiegoś trafisz?
Dziki są przerażające.
Jeśli są głodne i nie mają jedzenia,
będą próbować zjeść ludzi.
Co ty robisz?
Chcesz wystraszyć swoją ratowniczkę?
Boisz się?
Jasne, że nie!
Widząc dzika, trzeba uciekać. Jak mi to pomoże?
Jeśli poczujesz się zagrożona,
wykrzycz moje imię
trzy razy w niebo.
„Jeong Jinman, Jeong Jinman, Jeong Jinman!”
A wtedy
możliwe, że się pojawię.
Ale bredzisz.
Wujku.
Widziałam, że się pocisz.
Na pewno jesteś chory?
Jestem rozpalony!
No weź.
Nie pamiętasz, jak byłaś mała?
Kiedy zamknęły cię te łobuzy,
wykrzyczałaś moje imię
i magicznie się pojawiłem.
Nie pamiętam.
W każdym razie
zostaw, jak nie potrzebujesz.
Czekaj!
Poczekaj tu.
Wezwę pomoc i wrócę.
Uważaj na siebie.
Dobra!
Hej.
Pasin, to ja.
Pigułki podziałały.
Tak.
Jian poszła zboczem.
Dobra.
Niech sama zdecyduje.
To właściwa ścieżka?
Znalazłam.
Tylko słabi ujadają.
Silni tego nie robią.
Musisz się stać silna.
Jeśli czegoś się boisz, staw temu czoła z otwartymi oczami.
Miałeś gorączkę i się pociłeś.
Co się dzieje?
Nie musiałam schodzić sama.
Natura szybko mnie wyleczyła.
Pasują mi takie klimaty.
A twoja noga?
Nadal boli.
Widziałaś, że utykałem.
Skąd w ogóle wziąłeś taką broń?
Była w plecaku.
Pasin mi pożyczył.
Dlaczego on w ogóle ma broń?
Zaraz.
Miałeś prawdziwą broń,
ale dałeś mi procę?
Co z ciebie za wujek?
Bo nie wiesz, jak używać broni.
Broń?
Skąd ją masz?
To chyba nielegalne.
Chcesz spróbować?
Słuchaj, Jian.
Broń to miecz obosieczny.
Tym pistoletem
możesz się obronić
i ocalić swoich kompanów.
Ale ktoś przez niego zginie.
Pamiętaj o tym.
To jest magazynek.
A to lufa.
To jest zamek.
I mechanizm ryglowy.
Dobra.
To jest sprężyna, a to szkielet.
Skup wzrok.
Weź głęboki oddech.
A SHOP FOR KILLERS
ODCINEK 3 SILNI NIE UJADAJĄ
Jesteś cały?
Jeongmin, otrząśnij się!
Chcesz tu umrzeć?
Cholera.
Widzę, że się nie szczypią.
Tak nie może być.
Musimy uciekać.
Jeongmin.
BŁĄD E402
Kim jesteś?
Bae Jeongmin. Kolega Jian.
Co mi...
To ty
próbowałaś nas zabić?
Co to?
Proca?
Puść mnie!
Puszczaj!
Ruszasz się bez namysłu. Przeciwieństwo swojego wujka.
Ale lepiej zacznij myśleć i ruszać się jak wujek.
Jeśli chcesz przetrwać.
Co się, do diabła, dzieje?
Ktoś z nią jest?
Cholera. Mogłem ją zdjąć przy pierwszym strzale.
No weź, Seongjo.
Gdybyś to zrobił, jaki sens przyprowadzać chłopaków?
Co nie?
- Też dam im szansę. - No pewnie.
Masz i tak trzymaj.
Zjedzmy coś dobrego, jak skończymy.
Nie przyszłam z tobą walczyć.
Tylko cię ochronić.
Kim jesteś?
Co zrobiłaś Jeongminowi?
Nie martw się. Nie umarł.
Pomyśl, Jian.
Nie zdziwiło cię to?
„Wykrzycz »Jeong Jinman« trzy razy w niebo”.
Przez ostatnie dziesięć lat zrobiłaś to tylko trzy razy.
Kiedy w gimnazjum dręczyła cię dziewczyna,
kiedy cię molestowano
i w tym roku.
Twój szef ze sklepu chciał cię okantować.
Co się z nimi stało?
Pewnie tego nie wiesz,
ale masz wszczepiony kod w przedramię.
Tylko ty i twój wujek macie zielone kody.
Ktokolwiek otrzyma kod, ma obowiązek cię chronić, Jeong Jian.
Dlatego wszyscy się zmobilizowali, kiedy krzyknęłaś jego imię.
Przeniesiono dziewczynę z twojej klasy.
Zboczeniec rzucił studia.
A twój szef miał wypadek, tak?
Kurde.
Co, u licha...
Co ty mówisz?
Widziałaś właśnie,
że drony próbują cię zabić.
Powtarzam.
Proszę się ewakuować do bezpiecznego miejsca.
Powtórzę jeszcze raz.
Dzisiaj do godziny 18.00
będą się odbywać ćwiczenia z bronią palną.
- Wytworzy się pył i... - Nawet wojsko pomaga.
Seongjo musiał użyć swoich wpływów.
Idziemy, jeśli jesteście gotowi.
Panie Kim, tam mieszka jedna dziewczyna.
Nie przesadzamy?
Wiem, że to bratanica Jinmana, ale ma ledwie 21 lat.
No tak.
Obyś miał rację.
Ale sam nie wiem.
Panowie.
Słuchajcie moich poleceń.
W razie czego,
jeśli postanowicie umrzeć na podstawie własnej oceny sytuacji,
odejdziecie w zaświaty za marne grosze
bez ubezpieczenia i winnych temu osób.
Pamiętajcie o tym i utrzymajcie tempo.
- Tak jest. - Tak jest.
Raz, dwa. Próba mikrofonu.
Seongjo, słyszysz mnie?
Tak, głośno i wyraźnie.
Nie ruszaj się stamtąd!
Co jest?
Skąd się to wzięło?
O rety...
To ja.
Ktoś chyba pomaga młodej.
Cholera, za dużo dymu.
Nic nie widzę. Pozbędziecie się go?
Proszę?
Do jasnej cholery.
Minhye?
Proszę, proszę.
Minhye?
To zmienia wszystko.
Czekajcie!
Co Minhye tam robi?
Seongjo? Minhye jest w króliczej norze?
Minhye ma klasę S i Kod Czerwony i Fioletowy.
Musisz dopłacić za podjęte ryzyko.
Zgoda. Kontynuujcie.
Mamy mało czasu.
Zaufam ci i będziemy kontynuować.
- Działamy. - Tak jest.
Tak jest.
Do cholery. Wszystkim tylko chodzi o kasę.
Seongjo?
Kim jest Minhye?
To walnięta suka.
Zaczynamy polowanie na króliki!
Zespoły 1 i 2 z Grupy 1 rozpoczęły polowanie.
Królik jest 1500 metrów stąd.
Wróćcie żywi!
Skup się.
Słuchaj, Jian.
Martwe punkty.
Nadlatuje z lewej strony.
Po skosie?
Dźwięk wystrzału nadszedł z wysoka i oddali.
Co?
Dokąd polazła?
- Ej, Bongo. - No co?
Podjedź kawałek.
Podjeżdżam.
Raz.
Dwa.
Trzy.
Strzelałaś już z broni?
Tak.
Nie z tej.
Z pistoletów i karabinów strzela się tak samo.
Pociągnij dźwignię po prawej i włóż pocisk.
Musisz tylko załadować.
Psiamać.
Patrz na tę sukę!
Faktycznie bratanica Jeong Jinmana!
Nie wierzę, że schował broń pod kanapą.
Tak właśnie zrobiłby mój drogi Jinman.
Twój kto?
Co teraz zrobimy?
Niecierpliwi umierają pierwsi.
Do cholery jasnej!
Minhye, co za suka. Ile ona dostaje?
Nie ma czasu.
Będę cię osłaniać. Idź do magazynu.
Do magazynu?
W warsztacie twojego wujka
są drzwi do murthehelp.
Będę cię chronić, dopóki tam nie dotrzesz.
Obiecałam twojemu wujkowi.
Jak mam ci zaufać?
Czemu mam cię słuchać?
Nie jesteś ciekawa,
kim naprawdę był twój wujek?
Teraz! Idź!
Patrzcie tylko.
Panie Kim?
Króliki ruszają w stronę magazynu.
Ruszcie się, co?
Musimy tam przejść. Dasz radę?
Chodźmy.
Wiedziałem.
Tam jest.
Jeongmin, wstawaj!
Mam cię.
A to mała suka.
Gdzie wujek pracował?
Co to?
Co to? Spróbuj datę jego urodzin.
Jego urodziny? Urodziny...
Moje urodziny?
Cholera! Jaki jest kod?
Szybko, Jian!
Słuchaj, Jian.
To samo z numerem legitymacji.
2-2-0-1-9-0-7-4.
Udało się.
Co?
Naprawdę tu jest.
Jian.
Cześć, Jeong Jian.
Jestem Brat.
A SHOP FOR KILLERS
Napisy: Joanna Kazimierczak