Cisza na sali!
Pani prokurator, proszę mówić.
Zapytam ponownie.
Czy w czasie misji
widział pan, żeby oskarżony zabijał cywilów?
Proszę odpowiedzieć!
Czemu nie odbierasz? To mama?
Kto mówi?
Tu Juncheol.
Skąd masz ten numer?
To teraz nieważne.
Bale żyje.
Nie mogę zbytnio rozmawiać.
Jedzie z Lee Seongjo na pogrzeb pana mamy.
HONDA, BALE ŻYJE. CHCE DOPAŚĆ MOJĄ RODZINĘ. CHROŃ JIAN.
No odbierz! Dalej!
Co jest?
Przepraszam,
ale padł mi telefon.
Mogę pożyczyć pański?
Muszę zadzwonić do ubezpieczyciela.
Szlag by to!
A SHOP FOR KILLERS
ODCINEK 4 SKLEP
Wyłącz światło!
Co, do diabła?
Ekscytująco.
Drugie piętro! Na środku!
Nie strzelać!
Panie Kim, jak idzie?
Cholera.
Panie Kim, zgłoś się.
Słyszy mnie pan?
Panie Kim...
Co jest?
Nie masz dziś szczęścia.
Osiągnij oświecenie, kolego.
Co się dzieje? Wszyscy zginęli?
Na tacy podane i nie umieją wziąć.
Na Boga.
Co wam tyle schodzi? Pospieszcie się może, co?
Strzelać w dach!
Trzeba było zabezpieczyć widoczność w ciemności, panie Kim.
W końcu wyszedł pan z wprawy.
Minhye.
Kogoś takiego jak ty
warto zabrać ze sobą do piekła.
Żegnaj, panie Kim.
Cześć, Jeong Jian.
Jestem Brat.
Załóż na nadgarstki.
Skuj Bae Jeongmina.
Co?
Skąd mnie znasz?
Co?
Mogę tak kręcić całą noc.
Sześć osób zapłaciło za przejazd.
Musicie być bogaci.
Dziewczyna z zamkniętymi oczami i chłopak w skórzanej kurtce. Rodzina?
- Czy para? - Bez obaw. Trzymaj się mnie.
Co? Trzymają się za ręce?
Patrzcie tylko.
Nie mogę na to pozwolić. Atak!
Co to? Tak nie może być.
Nie możesz tak siedzieć.
- Jak to wyjaśnisz? - Junmyeon.
Nie ruszaj się.
Bo znowu upadniesz.
Jeszcze nie widziałem dziewczyny z tak silnymi nogami!
Patrzcie, jak trzyma!
Dzięki.
Pójdę już.
Jian.
Tak to zostawisz?
Co?
Mam zrobić coś jeszcze, zanim wejdę?
Naprawdę
nie masz pojęcia, co?
W tłumiku jest dziura.
Naprawię za 50 000 wonów.
To mój wujek.
Co?
Dobry wieczór.
Nastolatki mogą jeździć na motorze? Brak kasku i nielegalne ulepszenia.
Pokaż prawo jazdy.
No weź.
Jesteś taki staroświecki.
Niech sobie dzieciaki gruchają.
Jian, dalej.
I tak muszę sprawdzić.
Pokaż prawko.
Nie mam dzisiaj przy sobie.
Pójdę już.
Dobranoc.
Pójdę z tobą.
- Zadzwonię! - Chodź tu.
Czemu wsiadasz?
Podrzuć mnie do sklepu.
Widziałaś, że się nie ukłonił, jak się ze mną przywitał?
Jeden burger bulgogi i dwa z krewetkami.
Pracuje tu od jakiegoś czasu.
Nie wiedziałeś? Ma dwa etaty. Pracuje też w barze z kimbapami.
Nadal mieszka z wujkiem?
Może to wujek, kochanek albo alfons. Kto wie?
To jej wujek.
- Dobra. - Taka wrażliwa.
- Nie jestem!
- Oblechy. - Zawsze taka jest.
A co?
Nie ma rodziców?
No tak. Nie wiesz.
Przeniosłeś się w gimnazjum.
Słuchaj.
Jej rodzice...
Przestań. Ma ci znowu przywalić
- krzesłem? - Czekaj! Mam uraz!
Moja głowa!
Smacznego.
Minsook, nie kolegujesz się z nią?
Chodźmy gdzieś indziej.
- Czemu? - Co? Czemu?
- Chodźmy. - Czemu?
- Co? - Idziemy. Dawać.
- Co jest? - No bo...
- Znasz ją? - To nikt taki.
Skonfiskowano czterysta sztuk nielegalnej broni,
pięć kusz i 32 paralizatory.
Za noszenie lub używanie broni bez zezwolenia
grozi od 3 do 15 lat pozbawienia wolności...
Czemu zachowałeś się tak wobec Minsook?
W gimnazjum,
kiedy Minsook przyszła.
Wszedłeś do mojego pokoju, gapiłeś się przez 10 minut
i wzięła cię za zboczeńca.
Straciłam jedyną przyjaciółkę.
I mój korepetytor Jinki.
Tylko się wygłupiał.
Musiałeś mu zagrozić, żeby wziął się do roboty
i przez to zrezygnował.
Słuchaj, Jian.
Po pierwsze,
Minsook ukradła mi tamtego dnia zegarek.
Spojrzałem na nią, żeby to potwierdzić.
Przeprosiła i go oddała.
I to było na tyle.
Po drugie,
twój korepetytor Kim Jinki...
Ostatecznie
tydzień później aresztowano go za molestowanie.
Jako twój opiekun prawny, który musi cię chronić,
zrobiłem, co w mojej mocy.
A co z Junmyeonem?
Co takiego złego zrobił?
Licealista nie może jeździć na motorze.
Nie miał kasku.
I pali papierochy!
Śmierdzi nimi.
No weź!
Wujku.
Wiesz, czemu tyle pracuję?
Zbieram, żeby się wyprowadzić.
Zastanawiałam się,
czemu tak się różnię
od innych dzieciaków.
Wiem, że mnie wychowałeś,
ale...
Mam wrażenie, że mnie trzymasz pod kluczem.
Wiem, że nie jestem wzorową uczennicą.
Ale nie sprawiam też problemów.
Czemu zawsze się wtrącasz?
Chcę spędzać czas z przyjaciółmi jak inne dzieciaki.
I chodzić na randki.
Nie wolno mi?
No więc?
Załóżmy się o coś.
Moja twarz.
Możesz się wyprowadzić, jeśli chociaż raz w nią trafisz.
Poważnie mówię.
Ja też.
Skończyłaś jeść?
Odłożę.
Ukrywasz coś przede mną?
Rodzice...
Naprawdę umarli tak, jak wszyscy mówią?
Nie pamiętam.
Chyba czas mi powiedzieć.
To co z tym zakładem?
Zbierałam się w sobie, żeby o to zapytać.
Co jest z tobą?
Czemu zawsze unikasz tematu?
Zapomnij, jeśli chcesz tu zostać.
Cholera!
Za wolno.
Zmywasz naczynia.
Kurde!
Ale mnie wkurzasz!
W prawo.
Brawo.
Dawaj.
Świetna robota, Jian.
Powoli.
Obniż.
Dobra!
Brawo, Jian!
Zdałaś.
Masz do tego smykałkę.
Świetna robota.
Odstaw wózek na miejsce i chodź jeść.
Kurde.
Z drogi!
Powiedziałam coś!
Zejdź mi z drogi!
Co robisz, Jian?
Straszysz mnie!
Tylko jędze
walczą z rodziną.
Nie wtrącaj się. To sprawa rodzinna, Pasin!
Uderzyłeś mnie?
Za wolno się ruszasz. Jak ślimak.
Nawet nie tkniesz jego włosów.
Nie dotkniesz.
Czemu się na mnie uwzięliście?
Puść mnie!
Puść!
Puść mnie!
Puść!
Puść...
Źle robisz.
Jakim cudem źle za każdym razem?
Ale mnie wkurzasz. Martw się o siebie.
Wyjąłem!
Patrz. Znowu źle. Czemu źle mierzysz?
Przestań mi tu gderać.
Czy ja
zemdlałam?
Jian się obudziła.
Musiałaś być zmęczona. Nie ucz się tak dużo.
Zemdlałam?
Jak mogłeś
poddusić swoją bratanicę?
- Co? - Ma rację.
To nie ja, to on.
No tak. Co?
Nie masz wstydu, Jinman. Kazałeś mi.
Kiedy?
Co za kłamczuch.
Wal się... Giń!
Kazałeś mi. Zmusiłeś mnie.
Nie do wiary. Kiedy?
Hej!
Odstaw wózek na miejsce.
Co tam masz?
Przysuń czoło.
Za przegraną się obrywa.
Głupki.
Najpierw zapłata.
Dobra.
Pasin, to, co mi wcześniej zrobiłeś.
Naucz mnie tego.
RESTAURACJA TAJSKA MIANG
Mam cię nauczyć boksu tajskiego, żebyś uderzyła Jinmana?
Tak.
Nie.
Tak, mistrzu.
Zakradnij się i uderz go, jak będzie spał.
To będzie oszustwo.
I wydaje się za łatwe.
Myślisz, że byłoby łatwo?
Chcę się wyprowadzić od wujka.
Irytuje mnie. Nie mogę z nim mieszkać.
Boks tajski, który uprawiam, jest trudny.
Nie dasz rady.
Dam.
Zrobię wszystko, co mi każesz.
Trzy razy w tygodniu. Pół miliona wonów miesięcznie.
Chodzę do liceum. Nie mam tyle kasy.
Jian.
Za rok muszę wysłać syna do prywatnej szkoły.
Potrzebne mi pieniądze, a teraz nie mam żadnych.
Powinienem umrzeć.
Nawet z moją wypłatą
uzbieram tylko 50 000 tygodniowo.
Zgoda.
Chodź ze mną.
Ekstra.
To twoja pierwsza lekcja.
Teraz zaczynamy?
Zablokuj mnie.
Raz, dwa.
- Raz, dwa. - Łokcie w górze.
Ręce jak pudełko.
Nie trać równowagi.
Czemu igrasz z moim sercem?
Jian?
Z tobą...
Jesteś za sztywna.
A ty tylko gadasz.
Ledwo się opłaca.
Raz, dwa.
Jesteś ślimakiem.
Ślimaku, za wolna jesteś!
Wstawaj, Ślimaku.
Dzień dobry!
Co robisz?
- Postaw mnie! - Za wolno, Ślimaku.
Musiałem być dla ciebie nikim
- Szybciej... - Jian?
Co jest?
Ładna jesteś.
Kto to był? Twoi przyjaciele?
My jesteśmy lepsi.
Wystraszyliśmy cię?
Ale ślicznotka.
- Pokaż się. - Cha Minsook?
- Hej. - Jian!
- Hej! - Co, do licha?
Co, do diabła?
- Cholera. - Ktoś ty?
Wszystko zepsułaś!
Co to? Szczypiorek? Kurwa, poważnie?
Dobre. Byłem głodny. Zjadłbym ramyeon.
Hej.
Tamta uciekła, więc będziesz za nią.
Dasz radę?
Szlag.
Do kogo ja gadam?
Co? Co to za spojrzenie?
Co jest? Co próbujesz zrobić?
Cholera. Jesteś bokserką czy co?
Co? Chcesz się zabawić?
Co, do...
Raczej nie jesteście stąd. Dość.
Hej!
Słuchaj, Jian.
Wiem, że stałaś się silniejsza po treningach u Pasina,
ale to nie wystarczy,
żeby pokonać kogoś z nożem.
Następnym razem uciekaj.
Podrzuć mnie do mistrza Pasina.
Moje pieniądze! Potrzebuję 350 000 wonów na czynsz!
Nie widzieliśmy go od dwóch czy trzech dni.
- Wziął moje pół miliona. - Spokojnie.
Wszystko sprawdzamy.
- Poczekajcie. - Co się dzieje?
Jian!
Pasin, ten drań!
Pożyczył pieniądze i zwiał.
- Co? - Nie tylko ode mnie!
Wszyscy pożyczyli mu pieniądze.
Co teraz? Już po nas!
Jest tu Jeong Jian?
To ja.
Jian, nie jesteś już ślimakiem.
Co to?
To twoja szkoła?
Jest jedna w łazience.
Jesteś porąbany!
Kim jesteś? Długo mnie podglądasz?
Kto to wszystko zrobił?
Mój wujek?
To nie czas na to, Jian.
Minhye nie ma już naboi.
Przyjdzie więcej ludzi!
To się tu nie skończy. Tak powiedział szef!
Minhye nie może umrzeć, jeśli chcemy ich powstrzymać.
Musimy wyjść i dać jej amunicję i leki!
Co ty pieprzysz?
Czekaj... Jest za jasno!
Za jasno!
Skóra pergaminowata barwnikowa.
Skóra pergaminowa.
Jeśli...
Jeśli jestem wystawiony na światło
przez długi czas, to mnie boli!
Wyłącz światło...
Szybko! Wyłącz światło!
Nie odpowiedziałeś!
Co to wszystko jest?
Jak długo mnie podglądasz?
Zamieszkałaś w tym domu
26 czerwca 2009 roku.
A ja
20 czerwca 2009 roku.
Tylko w...
Musimy uważać.
Próbuje wzbudzić litość, żeby mu współczuć.
Nie wiem, czemu tu jest,
ale prawdą jest, że cię szpiegował.
Spróbuję rozpracować system sklepu.
Wtedy zdobędziemy informacje o twoim wujku.
Dobra.
Co to?
Czemu zwykły sklep z bronią
ma taką serwerownię?
Jeong Jian!
Nie ufaj mu!
Hej! Otwieraj!
Cholera!
Co się dzieje?
Co mam zrobić?
Nie.
Puść mnie.
Zdejmij to, dupku.
Jeong Jian?
Otwórz drugą szufladę po prawej.
MURTHEHELP ZMIANA WŁASNOŚCI
Jeden.
Jeśli właściciel murthehelp,
Jeong Jinman, umrze lub w wyniku wypadku jest nieobecny,
wtedy bratanica Jeong Jinmana, Jeong Jian,
odziedziczy murthehelp.
Dwa. Po odziedziczeniu murthehelp
Jeong Jian, według podręcznika, będzie wykonywać swoje obowiązki:
księgowość, zarządzanie i kadry.
Trzy!
Jeong Jian w czasie przekazania
może zrzec się spadku.
Przejmie obowiązki po złożeniu podpisu.
Sześć. Czy przekazanie nastąpi zgodnie z tymi przepisami...
Należy podjąć niezbędne kroki.
Dziesięć.
Jako pracownik murthehelp
obiecuję przestrzegać poleceń właściciela murthehelp
bez względu na wszystko.
Również zaryzykować życie, jeśli zajdzie taka potrzeba.
Wszystko przeczytałem.
Powiedz, czy zgadzasz się przejąć
murthehelp.
Widzisz długopis i kartkę?
ZGADZAM SIĘ
BĘDZIESZ SIĘ MNIE SŁUCHAŁ?
WYDOSTAŃ MNIE STĄD!
Szef to wszystko zaplanował.
Spodziewał się,
że umrze, a murthehelp zostanie zaatakowane.
Teraz słuchaj moich wskazówek...
Wypuść
Jeongmina.
Nie.
Nie mogę.
Miałeś ryzykować życie i się słuchać.
Tak powiedziałeś.
Nie pamiętasz?
Wypuść Jeongmina!
Wszystko,
tylko nie to...
Jest ku temu powód.
Jaki?
Szef...
Umarł przez Bae Jeongmina.
Jeongmin!
Przestań.
Co robisz, Jian?
Naprawdę mu wierzysz?
Zamknij się!
Nie.
Nie, Jian.
Jian.
Pomyśl.
Byłem z tobą,
kiedy godzinę temu prawie zginęliśmy.
I jakaś babka mnie odurzyła.
Nie pamiętasz?
Pomogłem stworzyć stronę ze sprzętem.
Pomogłem przy pogrzebie twojego wujka!
Ale to przeze mnie zginął?
Pewnie w czasie pogrzebu wykasowałeś dowody.
Co wykasowałem?
To ja znalazłem jego telefon
i przez to prawie zginąłem.
Jian.
A on?
Skąd wiemy, jak i kiedy się tu zjawił?
Siedział w piwnicy, a wy mieszkaliście na górze?
Ma to jakiś sens?
To jakiś pasożyt czy co?
Jeong Jian.
Nie sądzisz, że to dziwne?
Zamknij się!
Jesteś zboczeńcem, który podglądał nagą Jian!
Nie!
Twój wujek
nigdy nie popełniłby samobójstwa.
Jian.
- Jian, nie słuchaj go... - Czekaj!
Chcę go wysłuchać.
Oczywiście. Jasne, Jian.
Ale dokładnie to przemyśl.
To jest absurd i bardzo nie fair.
Dobra?
Mów dalej.
Przyszedł do twojego wujka.
Potem szef umarł.
Jeśli jesteś ciekawa,
otwórz plik wideo „0404”
na głównym ekranie.
Ty...
Co kombinujesz?
Jesteś hakerem?
Nie!
Nie włączaj.
Jeśli to zrobisz,
nie wiemy, co się stanie.
Drzwi mogą się odblokować.
I zabójcy tu wejdą.
Popatrz na ten sprzęt, Jian.
Nie.
Pospiesz się i kliknij.
Obejrzyj.
Mógł tu wszystkim sterować, żeby nas zabić.
Nie! To nieprawda!
Kłamie!
Kliknij i obejrzyj nagranie!
Jian... Poczekaj, Jian...
Pamiętasz?
Kiedy byłaś zamknięta w szkolnym składziku,
osobą, która powiedziała o tym twojemu wujkowi,
byłem ja.
Tutaj.
Tutaj!
Słuchaj, Jian.
JIAN - LAT 13
Cokolwiek wybierzesz,
decyzję zostawiam tobie.
Co zrobisz?
Zatrzymasz go czy oddasz do schroniska?
Zatrzymam.
Już nadałam mu imię.
Dooney.
Dopilnuję, żeby Dooney przeżył.
W porządku. Dopilnuj tego.
Jednak...
Słuchaj, Jian.
Każdy wybór wiąże się z odpowiedzialnością.
Jeśli Dooney zachoruje i umrze,
będziesz musiała poradzić sobie ze smutkiem.
Idź.
Idź
i daj jej broń i leki.
Dobrze.
To jest prezent.
Podasz mi czapkę?
A, no tak.
Nie wychodź,
pod żadnym pozorem,
z tego sklepu.
Obiecaj!
Nie wychodź.
Kim jesteś?
Minhye.
To ja.
Szmat czasu.
Urosłeś.
Nic ci nie jest?
Jian.
Bardzo dziękuję.
Dziękuję, że mnie wybrałaś.
Jasne...
Ale
wiedziałaś?
Kiedy byliśmy mali,
osobą, która cię zamknęła,
też byłem ja.
Co to było?
Wstrzyknęła mi to wcześniej.
Jest całkiem niezłe.
Dooney...
Ty...
Kim jesteś?
A SHOP FOR KILLERS
ŁĄCZENIE ZAKOŃCZONE
Niezłe.
Jak się tego używa?
Ma przycisk? Tak? Raz, dwa, trzy.
Co jest?
Cholera!
Sterujesz komputerkiem? Jakbyś miał pada.
Ale numer...
Napisy: Joanna Kazimierczak