Τι έκανες;
Έτοιμο.
Δεν ήταν και τόσο τρομερό, έτσι;
Βλέπεις;
Δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι.
Υπάρχει, Νάνσι;
Έλα, κάτσε.
Όχι!
Νάνσι, μείνε μαζί μου.
Τι κάνετε εκεί πάνω; Γρήγορα!
Ο Στιβ λέει να κάνετε γρήγορα!
-Έλα, σοβαρά; -Δεν βρίσκουμε τίποτα.
-Τι είναι όλα αυτά; -Τι ψάχνουμε;
Μαντόνα, Blondie, Μπόουι, Beatles; Χρειαζόμαστε μουσική!
Μουσική είναι αυτή!
Παλιο…
Έλεος!
Νάνσι.
Τι κάνεις;
Δεν ήρθε η ώρα να φύγεις.
Τώρα που είδες πού ήμουν…
Έλα!
…θέλω πολύ να σου δείξω
πού οδεύω.
Κάθισε, Νάνσι.
Θέλω
να το πεις
στην Έντεκα.
Θέλω να της πεις
ό,τι βλέπεις.
Όχι!
Πες της…
Όχι!
…τα πάντα.
Όχι!
Ησύχασε.
Ησύχασε. Εγώ είμαι εδώ.
Είμαι εδώ.
ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΓΔΟΟ ΜΠΑΜΠΑ
Τι συμβαίνει εκεί;
Συνδέστε πάλι το ρεύμα!
Πες ότι οι κρατούμενοι είναι φυλακή…
και παλεύεις να συνδέσεις το ρεύμα.
Πες το!
Και εκείνη η πόρτα πού οδηγεί;
Στην πτέρυγα δύο.
Όχι στις πτέρυγες!
Πρέπει να βρούμε ασφαλή διέξοδο.
Πήρες το μήνυμά μου, έτσι;
Όχι, απλώς ήθελα πάντα να επισκεφτώ τη Σοβιετική Ένωση.
Με τον Μάρεϊ.
Τα πάτε καλά;
Άνετα μας έλεγες Στάρσκι και Χατς.
Νόμιζα ότι πέθανες.
Νόμιζα ότι σ' έχασα.
Εγώ σ' έχασα.
Οκτώ μήνες.
Κάναμε κηδεία.
Ήρθε κανείς;
Μου κάνεις πλάκα;
Είσαι ήρωας στο Χόκινς.
Αλήθεια.
Ναι, πάντα πίστευα ότι θα με συμπαθούσαν πιο πολύ νεκρό.
Η Εντ;
Καλά είναι.
Της λείπει ο μπαμπάς της.
Σε όλους λείπεις.
Συγγνώμη που διακόπτω,
αλλά προφανώς σκαρφαλώνουν κιόλας.
Κατεβάστε τα όπλα.
Κατεβάστε τα όπλα!
Μην πυροβολήσετε!
Σταματήστε!
Τι είναι αυτό;
Πείτε μου, σας παρακαλώ, ότι δεν έχουν κι άλλο τέτοιο πράγμα.
Μην μπεις εκεί μέσα.
Είναι επικίνδυνα.
Είναι επικίνδυνα!
Θεέ μου.
Τι διάολο κάνουν;
Να σας πω.
Βρήκα κάτι.
-Λες από δω να βγούμε έξω; -Δίνω εκατό προς μία πιθανότητες.
Και ένα, δύο, τρία.
Πάλι.
Ένα, δύο, τρία.
Ο σφυγμός πέφτει. 150 τώρα. Πίεση 16…
Πώς νιώθεις;
Μας ακούς;
Έντεκα. Μας ακούς;
Όχι, άσ' την.
Γεια σου, Τζέιν…
Και γαμώ, φίλε.
Δες εδώ.
Δεν ήξερα ότι έφτασαν ως τη Νεβάδα.
Τον νου σου, Domino's.
Τα ντόμινό σου θα πέσουν.
Πόσο απέχει η Νίνα;
Από το Βέγκας;
Αν οι συντεταγμένες της Σούζι είναι σωστές, περίπου 145 χλμ. Γιατί;
Αφού σώσουμε την Εντ, να σταματήσουμε γυρνώντας.
Η Εντ θα μας κάνει ζάπλουτους. Δεν θα δουλέψουμε ποτέ.
Θα παίζουμε D&D και Nintendo για όλη μας τη ζωή.
Ναι. Εννοείται.
-Θα τα καταφέρουμε. Καλά θα είναι. -Ναι, το ξέρω.
Αν όμως τελειώσουν όλα αυτά κι εκείνη
δεν με χρειάζεται πια;
Φυσικά και θα σε χρειάζεται.
Πάντα θα σε χρειάζεται.
Αυτό λέω συνέχεια στον εαυτό μου,
αλλά δεν το πιστεύω.
Θέλω να πω,
είναι ξεχωριστή. Γεννήθηκε ξεχωριστή.
Ίσως το συνειδητοποίησα απ' τους πρώτους.
Η αλήθεια είναι πως όταν τη βρήκα στο δάσος,
χρειαζόταν κάποιον.
Δεν είναι μοίρα. Δεν είναι πεπρωμένο. Είναι απλώς τυχαίο.
Κάποτε θα καταλάβει ότι είμαι ένας φύτουλας
που έπεσε πάνω του ο Σούπερμαν.
Η Λόις Λέιν, τουλάχιστον,
είναι κορυφαία ρεπόρτερ της Daily Planet.
-Συγγνώμη. -Όχι.
Όχι, είναι χαζό. Εδώ συμβαίνουν τόσα.
Απλώς… Δεν ξέρω, απλώς…
Φοβάσαι μην τη χάσεις.
Να σου δείξω κάτι;
Εκπληκτικό.
Εσύ το ζωγράφισες;
Ναι. Δηλαδή…
Μου το ζήτησε η Εντ.
Μου το παράγγειλε, βασικά. Μου είπε τι να ζωγραφίσω.
Τέλος πάντων, άλλο θέλω να πω.
Εδώ μπαίνεις μπροστά.
Καθοδηγείς όλη την ομάδα. Μας εμπνέεις. Αυτό κάνεις.
Βλέπεις αυτό το οικόσημο; Είναι καρδιά.
Είναι κυριολεξία,
μα αυτό ενώνει την ομάδα. Η καρδιά.
Γιατί, χωρίς καρδιά, θα διαλυόμασταν.
Ακόμα και η Εντ. Ειδικά η Εντ.
Τους τελευταίους μήνες, είναι χαμένη χωρίς εσένα.
Είναι πολύ διαφορετική από τους άλλους.
Όταν είσαι διαφορετικός,
μερικές φορές
νιώθεις ότι είσαι ένα λάθος.
Μα εσύ την κάνεις να νιώθει ότι δεν είναι λάθος.
Είναι καλύτερη γιατί διαφέρει. Και παίρνει κουράγιο να παλέψει.
Αν σου φέρθηκε άσχημα
ή φαινόταν ότι σε έδιωχνε,
ήταν επειδή φοβόταν κι εκείνη ότι θα σε έχανε.
Κι αν ήταν να σε χάσει,
θα προτιμούσε να τελειώνει γρήγορα.
Όπως όταν βγάζεις τσιρότο.
Ναι, η Εντ σε χρειάζεται, Μάικ.
Πάντα θα σε χρειάζεται.
Ναι;
Ναι.
Μετά την επίθεση,
έπεσες σε κώμα.
Όπως ο Ένα, είχες ξεπεράσει τα όριά σου.
Κι αυτό σχεδόν σε κατέστρεψε.
Αυτές μόνο ήταν οι ομοιότητές σας.
Αυτό που έδειξες εκείνη τη μέρα
ήταν πέρα απ' ό,τι φανταζόμουν.
Μια δυνατότητα που ούτε καν ονειρευόμουν.
Όταν ξύπνησες, όμως,
κάτι είχε χαθεί.
Οι αναμνήσεις σου
και ό,τι άλλο ανακάλυψες για σένα εκείνη τη μέρα.
Ήξερα όμως τότε, όπως και σήμερα,
ότι οι δυνάμεις σου δεν είχαν χαθεί.
Χρειαζόταν κάτι να τις ξυπνήσει.
Μα εκείνη τη μέρα,
ξύπνησες κάτι άλλο.
Μια πόρτα σε έναν άλλον κόσμο.
Πάντα πίστευα ότι ο Χένρι ήταν κάπου,
κρυμμένος στο σκοτάδι.
Δεν ήμουν σίγουρος. Αυτό έλεγε το προαίσθημά μου.
Ως τώρα.
Έχει σκοτώσει τρεις, κι όταν είδα τα μάτια,
κατάλαβα ότι ήταν αυτός.
Μας έστελνε μήνυμα, μας πληροφορούσε ότι γύρισε.
Τότε ήρθα να σε βρω.
Οι φίλοι μου.
Δεν ρισκάραμε να έρθουμε σε επαφή,
αλλά, απ' όσο γνωρίζουμε, είναι όλοι ασφαλείς.
Δεν θα σου πω όμως ψέματα, Έντεκα.
Οι φίλοι σου κινδυνεύουν.
Με κάθε θύμα του,
ο Χένρι
γκρεμίζει λίγο λίγο το φράγμα ανάμεσα στους δύο κόσμους.
"Γκρεμίζει";
Φαντάσου
ότι το φράγμα μεταξύ των κόσμων είναι
φράγμα από μπετόν.
Ο Χένρι προκαλεί ρωγμές στο φράγμα.
Οι ρωγμές στα φράγματα
δημιουργούν πίεση.
Χωρίς έλεγχο,
η πίεση θα αυξάνεται.
Και θα αυξάνεται.
Και τελικά, θα φτάσει σε οριακό σημείο.
Θα γκρεμιστεί.
Κι όταν συμβεί αυτό,
το Χόκινς θα πέσει.
Πολύ καλά πήγε, νομίζω.
Της το έφερες με το μαλακό, όπως είπαμε.
Καθόλου δυσοίωνο.
Μου έδειξε
πράγματα που δεν έχουν συμβεί ακόμα.
Πολύ απαίσια πράγματα.
Είδα
ένα σκοτεινό σύννεφο
πάνω απ' το Χόκινς.
Το κέντρο να καίγεται.
Νεκρούς στρατιώτες.
Κι ένα…
Ένα τεράστιο πλάσμα
με
ορθάνοιχτο στόμα.
Αυτό το πλάσμα δεν ήταν μόνο.
Υπήρχαν πάρα πολλά τέρατα.
Στρατός.
Και έρχονταν στο Χόκινς.
Στις γειτονιές μας.
Στα σπίτια μας.
Κι ύστερα…
μου έδειξε τη μαμά μου.
Και τη Χόλι.
Τον Μάικ.
Και αυτοί…
ήταν όλοι…
Καλά, αλλά
προσπαθεί να σε τρομάξει, Νανς.
Καλά δεν λέω;
Δεν είναι αληθινό.
Όχι ακόμα.
Εκεί όμως
υπήρχε και κάτι άλλο.
Μου έδειξε πύλες.
Τέσσερις πύλες.
Σε όλο το Χόκινς.
Κι αυτές οι πύλες
έμοιαζαν με εκείνες έξω από το τροχόσπιτο του Έντι,
αλλά μεγάλωναν συνεχώς.
Κι όλα αυτά δεν ήταν τα Πάνω Κάτω.
Ήταν το δικό μας Χόκινς.
Το σπίτι μας.
Τέσσερις χτύποι.
Το ρολόι του Βέκνα.
Πάντα χτυπάει τέσσερις φορές.
Ακριβώς.
Κι εγώ τους άκουσα.
Τόσο καιρό τώρα, λέει το σχέδιό του.
Τέσσερις σκοτωμοί.
Τέσσερις πύλες.
Το τέλος του κόσμου.
Αν ισχύει αυτό…
απομένει ένας θάνατος.
Χριστέ μου.
Πάρε πάλι.
-Τίποτα; -Όχι.
Καλεί και μετά κατειλημμένο.
Ίσως το πήρες λάθος. Ξανά.
-Δεν το πήρα λάθος. -Δεν ξέρω.
Ξέρει να τηλεφωνεί.
Μπορεί να το πήρε λάθος.
Τα ίδια.
Πώς γίνεται;
Η Τζόις είναι όλο στο τηλέφωνο. Ο Μάικ γκρινιάζει συνέχεια.
Ναι, αλλά το τηλέφωνο είναι κατειλημμένο τρεις μέρες.
Δεν μιλάει η Τζόις.
Αποκλείεται. Κάτι τρέχει.
Έχει δίκιο.
Δεν μπορεί να είναι σύμπτωση. Δεν γίνεται.
Ό,τι συμβαίνει στη Λενόρα έχει σχέση με όλα αυτά.
Είμαι σίγουρη.
Ο Βέκνα δεν θα τους βλάψει.
Όχι αν είναι νεκρός.
Πρέπει να ξαναπάμε. Στα Πάνω Κάτω.
-Όχι. Τι; -Όχι.
-Να το σκεφτούμε καλά. -Τι να σκεφτούμε;
-Θα πεθαίναμε. -Δεν ήμασταν προετοιμασμένοι.
Αλλά αυτήν τη φορά, θα έχουμε όπλα και προστασία.
Θα βρούμε το κρησφύγετο και θα τον σκοτώσουμε.
Ή θα μας σκοτώσει.
Εσύ επέζησες μόνο επειδή το ήθελε αυτός.
-Δεν μας φοβάται. -Δικαιολογημένα.
Κάναμε λάθος για τον Βέκνα. Τον Χένρι. Τον Ένα.
Πώς τον λέμε τώρα;
-Ένα. -Βέκνα.
-Χένρι. -Σωστά.
Μάθαμε κάτι νέο για τον Βέκνα/Χένρι/Ένα.
Αριθμός κι αυτός,
αλλά ανώμαλος, σατανικός, δολοφόνος παιδιών, με απαίσιο δέρμα.
Άλλο είναι το θέμα όμως. Είναι πολύ δυνατός.
Μας ξεκάνει στο λεπτό. Δεν είναι δίκαιη μάχη.
Γιατί να παλέψουμε δίκαια;
Είναι σαν την Έντεκα. Αυτό όμως μας δίνει το πάνω χέρι.
Ξέρουμε τα δυνατά σημεία της. Και τις αδυναμίες της.
Αδυναμίες;
Όταν ταξιδεύει με το μυαλό,
μπαίνει σε μια κατάσταση έκστασης.
Έτσι κι ο Βέκνα.
Αυτό έκανε στη σοφίτα.
Ακριβώς. Στην επόμενη επίθεση, στοίχημα ότι θα είναι στη σοφίτα.
Σώμα ανυπεράσπιστο.
Και ο στρατός των νυχτερίδων;
Κάτι να κάνουμε με αυτές. Να τους αποσπάσουμε την προσοχή.
-Πώς θα το κάνουμε αυτό; -Δεν έχω ιδέα.
Αλλά όταν βγουν απ' τη μέση,
δεν έχει ελπίδες αυτός.
Σαν να σκοτώνουμε τον Δράκουλα στο φέρετρό του.
Όλα καλά στη θεωρία, αλλά δεν έχει μοτίβο στους φόνους.
Δεν αποκρυπτογραφείται.
Δεν ξέρουμε πότε θα επιτεθεί ξανά.
-Δεν ξέρουμε καν σε ποιον θα επιτεθεί. -Ξέρουμε.
Ακόμα τον νιώθω.
Είμαι ακόμα σημαδεμένη.
Καταραμένη.
Αν δεν ακούω Κέιτ Μπους,
θα επικεντρωθεί σ' εμένα.
Μαξ.
Δεν γίνεται.
Θα σε σκοτώσει.
Επέζησα.
Θα επιζήσω ξανά.
Πρέπει να τον απασχολήσω αρκετά ώστε να μπείτε στη σοφίτα.
Τότε θα του κόψετε το κεφάλι.
Θα τον μαχαιρώσετε στην καρδιά. Θα τον ανατινάξετε.
Δεν με νοιάζει πώς θα στείλετε τον μαλάκα στον τάφο. Απλώς…
ό,τι κι αν είναι…
ό,τι κι αν κάνετε…
μην αστοχήσετε.
Κάθαρμα!
Σαγιονάρα!
Έλεος!
Κάθαρμα!
-Είσαι καλά; Εντάξει; -Ναι.
-Είσαι καλά; -Καλά; Τέλεια είμαι.
Ωραία ξεκινάει η μέρα με απόδραση απ' τη φυλακή.
Δεν γλιτώσαμε ακόμα.
Δεν μας αρέσουν οι αποδράσεις. Θα μας κυνηγήσουν.
Ναι, ξέρεις, δεν σκοπεύουμε να μείνουμε.
-Πού είναι το αεροπλάνο σας; -Αυτό το αεροπλάνο; Συνετρίβη.
-Συνετρίβη; -Αυτός φταίει.
Σε προειδοποιώ, Τζιμ.
Δεν χωράει ο νους σου πόσο ύπουλος είναι ο τύπος.
Μην πιστέψεις ό,τι κι αν πει.
Η γλώσσα μου.
Δεν τη νιώθω.
Πρέπει να φύγουμε, να γυρίσουμε στις ΗΠΑ.
Θα μας πας σε άλλο αεροπλάνο;
Τώρα;
Ζητάτε τη βοήθεια του Γιούρι
αφού τον σέρνατε στους υπονόμους;
Θα σας έλεγα ότι πάμε από λάθος δρόμο πριν από ώρες.
Πιθηκάνθρωπε…
Πρόσεχε τι λες, γιατί θα πάρω αυτό,
θα το τρίψω στη σόλα του παπουτσιού μου
και θα σου το χώσω στο λαρύγγι.
Άντε, λοιπόν!
Δεν θα βγείτε όμως ζωντανοί απ' τη χώρα μου.
Μπορείς να μας φυγαδεύσεις.
Για ένα ποτήρι νερό και ένα ζεστό μπάνιο
κι ένα μάτσο αμερικάνικα δολάρια,
ο Γιούρι σάς πάει και στο φεγγάρι.
Αν ζητήσεις ακόμη κάτι, σιχαμένε προδότη,
θα στολίσω την οροφή με τα μυαλά σου.
Γιατί είσαι τόσο θυμωμένος, σύντροφε;
Σίγουρα περάσατε δύσκολες μέρες.
Μα τώρα ελευθερωθήκατε.
Όλα πάνε καλά. Τέλος καλό για όλους.
Όχι;
Για σένα, αυτό θα εξαρτηθεί από το πώς θα απαντήσεις. Σύντροφε.
Θα μας πας στην Αμερική;
Ναι;
Ή όχι;
Δείτε αυτό. Εμπόλεμη Ζώνη.
Είχα πάει μια φορά.
Τεράστιο.
Έχει όλα όσα χρειάζεσαι για…
Βασικά, για να σκοτώσεις.
Ο ψεύτικος Ράμπο έχει αρκετά όπλα;
Χειροβομβίδα; Είναι νόμιμο όλο αυτό;
Ευτυχώς για μας, είναι. Οπότε…
Είναι αρκετά μακριά από το Χόκινς.
Αν δεν πάμε από κεντρικούς δρόμους,
θα αποφύγουμε αστυνομικούς και θυμωμένους χωριάτες.
Αν θέλουμε να τους αποφύγουμε,
μην πάμε σε μαγαζί που λέγεται Εμπόλεμη Ζώνη.
Θα συμφωνούσα, αλλά χρειαζόμαστε όπλα.
-Πιστεύω ότι αξίζει το ρίσκο. -Κι εγώ.
Μα τόσες ώρες; Θα πάρει όλη μέρα με τα ποδήλατα.
-Τι ποδήλατα; -Έχεις αμάξι και δεν το ξέρουμε;
Δεν είναι ακριβώς αυτοκίνητο, Στιβ.
Και δεν είναι δικό μου, αλλά
κάνει.
Κοκκινομάλλα, έχεις μάσκα του σκι ή καμιά μπαντάνα;
Παραλίγο να πάθω ασφυξία.
Πάμε! Έλα.
Πού έμαθες να το κάνεις αυτό;
Όταν οι άλλοι μπαμπάδες μάθαιναν στα παιδιά να ψαρεύουν, να παίζουν μπάλα,
ο δικός μου μού μάθαινε αυτό.
Είχα ορκιστεί ότι δεν θα γινόμουν σαν τα μούτρα του,
αλλά τώρα καταζητούμαι για φόνο, σύντομα και για κλοπή αυτοκινήτου.
Τιμώ το όνομα Μάνσον.
Έντι, δεν ξέρω αν θέλω να οδηγήσεις εσύ.
Εγώ θα το βάλω μπροστά. Ο Χάρινγκτον θα οδηγήσει.
Σωστά, μεγάλε;
Τι στον διάολο;
Ανοίξτε την πόρτα!
Κλείδωσαν!
Γαμώτο! Έλα!
Ένα αμάξι είναι. Κρατηθείτε από κάτι!
Τι πράγμα κι αυτό! Πάμε!
-Ξεκίνα, Στιβ! -Φύγε!
-Προχώρα! -Σκατά.
Τσαντίστηκαν.
Δεν χάνεις κάθε μέρα σπίτι και αμάξι μαζί.
Κρατηθείτε!
Γαμώτο!
Αυτούς!
Σταματήστε τους, που να πάρει!
Εντάξει.
Είδα τους φίλους μου. Είπατε ότι είναι ασφαλείς.
-Δεν είναι ασφαλείς. -Εντάξει.
Αφήστε μας λίγο μόνους.
Σας παρακαλώ.
Εντάξει, ένα ένα.
Δεν θα αφήσουμε να πάθουν τίποτα οι φίλοι σου.
Θα το φροντίσω εγώ.
Είδες πού ήταν;
Ήταν στο σπίτι της Μαξ.
Σχεδιάζουν να τον σκοτώσουν.
Τον Χένρι.
Εντάξει.
Μαξ, είπες. Επίθετο;
Μαξ Μέιφιλντ.
Εντάξει. Να τι θα γίνει.
Έχω ανθρώπους στο Χόκινς και θα στείλω κάποιους στον Μαξ Μέιφιλντ.
-Θα τον σταματήσουν… -Κορίτσι είναι.
Θα σταματήσουν αυτήν και τους άλλους
από την ανόητη, αλλά καλοπροαίρετη αποστολή που ετοιμάζουν.
Όχι, μη στείλετε τους άντρες σας.
Στείλτε εμένα.
Οι φίλοι σου δεν είναι προετοιμασμένοι για τη μάχη, Έντεκα.
Ούτε κι εσύ.
Πρέπει να καταλάβεις
πως όταν σκοτώνει ο Ένα, δεν σκοτώνει απλά.
Καταβροχθίζει.
Παίρνει τα πάντα από τα θύματα.
Ό,τι είναι και ό,τι θα γίνουν.
Τις αναμνήσεις, τις ικανότητές τους.
Και δεν ξέρουμε πού ήταν αυτά τα χρόνια που χάθηκε.
Μα αν επέζησε τόσο καιρό,
μπορούμε να υποθέσουμε ότι έχει αποκτήσει δύναμη.
Αν τον υποτιμήσουμε,
αν ενεργήσουμε βιαστικά,
θα είναι πολύ επικίνδυνο.
Δεν θέλω να σε στενοχωρήσω.
Αυτό που πέτυχες είναι ένα θαύμα.
Ήρθες διαλυμένη.
Και έμαθες ξανά να περπατάς.
Μα αν θες να σταματήσεις τον Ένα,
δεν αρκεί να περπατήσεις.
Δεν αρκεί να τρέξεις.
Πρέπει να πετάξεις.
Και δεν είσαι έτοιμη.
Οι φίλοι μου με χρειάζονται.
Θα τον ξανασταματήσω.
Λυπάμαι. Δεν μπορείς.
Είναι αδύνατον.
Τίποτα δεν είναι.
Να πάρω τη Στίνσον. Ξέρει άτομα στη Νέλις. Δύο ώρες δρόμος.
Αν βιαστούμε, θα είμαστε στο Χόκινς πριν βραδιάσει.
Θα ήταν ολέθριο λάθος.
Κι η αναμονή ακόμα μεγαλύτερο.
Κι αν ο Ένα κάνει κίνηση πριν καν ξεκινήσουμε αντεπίθεση;
-Τι νόημα θα έχουν όλα αυτά; -Πρέπει να πάρουμε το ρίσκο.
Την είχαμε πιέσει και δες τι έγινε.
Σήκωσε μια δεξαμενή 4,5 τόνων στον αέρα.
Δεν ξέρεις για τι είναι ικανός.
Ίσως έχεις δίκιο. Ή ίσως τον υπερεκτιμάς.
Δεν έχει σημασία γιατί δεν είναι επιλογή μας.
Είπαμε ότι δεν θα ήταν φυλακή. Της δείχνουμε τι είναι αυτό,
τι προσφέρουμε,
και εκείνη επιλέγει αν θέλει να μείνει ή να φύγει.
Σωστά, γιατρέ;
Μπορεί να μη συμφωνείς,
αλλά να τη, στέκεται μπροστά μας
και επιλέγει.
Σίγουρα θες να το κάνεις;
Εντάξει. Μάζεψε τα πράγματά σου, αποχαιρέτα τους.
Πώς είναι στην οδήγηση;
Μια χαρά.
Αν σκεφτείς ότι είναι
σπίτι.
Ναι, είναι…
Είναι ανόητο, αλλά
βασικά το όνειρό μου ήταν πάντα να κάνω μια μεγάλη οικογένεια.
Δηλαδή
ένα τσούρμο Χάρινγκτον.
Πέντε, έξι παιδιά.
-Έξι; -Ναι. Έξι κουτσούβελα.
Τρία κορίτσια, τρία αγόρια.
Και κάθε καλοκαίρι,
όλοι οι Χάρινγκτον
θα μπαίναμε σε ένα τέτοιο τροχόσπιτο
και θα γυρίζαμε τη χώρα.
Τα Βραχώδη Όρη, το Γκραντ Κάνιον,
ίσως το Γέλοουστοουν.
Θα καταλήγαμε
σε παραλιακή πόλη στην Καλιφόρνια.
Μια βδομάδα παρκαρισμένοι στην άμμο.
Θα μαθαίναμε σέρφινγκ.
Πολύ ωραία.
Ναι;
Ναι.
Εκτός από τα έξι παιδιά.
Αυτό είναι εφιάλτης.
Να έκανα και λίγη εξάσκηση.
Εντάξει. Δεκτό.
Δεκτό.
Να σου πω.
Σκεφτόμουν
ότι δύο από τα τρία θύματα του Βέκνα πήγαιναν στην κα Κέλι, ναι;
-Ναι. -Εντάξει.
Είναι πιθανό ο Βέκνα να καταράστηκε κι άλλον μαθητή της.
Να πάμε στο γραφείο της, να διαβάσουμε τους φακέλους.
Να ψάξουμε για πονοκεφάλους, ρινορραγία, εφιάλτες.
-Να βρούμε πιθανό επόμενο θύμα. -Λούκας.
-Να το παρακολουθήσουμε. -Σταμάτα.
Δεν έχουμε χρόνο για τέτοια.
Αλλά και να είχαμε,
και να πετύχαινε το σχέδιό σου,
θα βάζαμε σε κίνδυνο έναν ξένο.
Που δεν θα έχει ιδέα τι αντιμετωπίζει.
Εγώ ξέρω.
Στρέφει τις αναμνήσεις μου εναντίον μου.
Αλλά
μόνο τις πιο σκοτεινές.
-Έτσι και με την Κρίσι και τον Φρεντ. -Σωστά.
Βλέπει μόνο το σκοτάδι μέσα μας.
Οπότε θα τρέξω προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Προς το φως.
Κι ίσως να μην μπορέσει να με βρει εκεί.
Πώς ακριβώς σκοπεύεις να το πετύχεις αυτό;
Δεν είμαι σίγουρη.
Δικό μου είναι το μυαλό.
Όχι δικό του.
Θα μπορώ να ελέγχω πού είμαι.
Πρέπει απλώς
να τον διώξω.
Να κρυφτώ σε μια ευτυχισμένη ανάμνηση.
Να κρυφτώ στο φως.
Έχεις κάποια ανάμνηση κατά νου;
Ναι.
Κάποια εποχή ήμουν
πολύ ευτυχισμένη.
Εγώ ήμουν εκεί;
Έχεις θράσος.
Αλλά ναι.
Ίσως ήσουν εκεί.
Εντάξει, αλλά μόλις σηκωθείς,
θα βάλω Κέιτ Μπους.
-Εντάξει; -Εντάξει.
-Έγινε. -Έγινε.
Ελάτε. Από δω.
Αν καταλάβω ότι πας να κάνεις λαδιά, λαθρέμπορε,
δεν θα διστάσω να σε σκοτώσω.
Βασικά, αφορμή ψάχνω. Μπήκες;
Παπαγάλος είσαι, αστυφύλακα; Όλο τα ίδια και τα ίδια λες.
Ήσουν κλεισμένος στο κελί με αυτόν τον βαρετό άνθρωπο
και δεν άρπαξες την ευκαιρία να τον πνίξεις.
Ωραίο, ναι;
Πες μου, σε παρακαλώ, ότι αστειεύεσαι.
Είπες ότι είχες αεροπλάνο.
-Αεροπλάνο! -Όχι.
Είπα ότι θα σας πάω αεροπορικώς.
Και η Κατίνκα μπορεί να σας πάει αεροπορικώς, πουλάκι μου.
Της έδωσα το όνομα της πρώτης μου αγάπης.
Η Κατίνκα είχε και πολύ όμορφο, πολύ στρογγυλό πισινό.
Σαν αυτό.
Αυτό δεν μπορεί να μας πάει στην Αμερική.
Γιατί όχι;
Αν δεν είναι δυνατοί οι άνεμοι
και οι στρατιωτικοί φίλοι σας δεν μας πυροβολήσουν,
θα φτάσουμε στην ακτή.
Εκεί, όσο γεμίζουμε καύσιμα,
βουτάμε στα παγωμένα νερά και ξεπλένουμε τη μάκα.
Μετά συνεχίζουμε αεροπορικώς.
Τέλος καλό, όλα καλά.
Μέχρι πού έχει φτάσει η Κατίνκα;
Για μένα, παραμένει παρθένα.
Όχι η κανονική Κατίνκα. Προς Θεού.
Όχι εκείνη η Κατίνκα.
Αλλά αυτή η Κατίνκα είναι σχεδόν παρθένα.
Σίγουρα όμως θα πάει ψηλά όταν της δοθεί η ευκαιρία.
Ρεγουλάρισμα θέλει μόνο.
-Σε προειδοποίησα, Τζιμ. -Εντάξει.
Να τον πυροβολήσω τώρα; Ή μετά;
Ο Όουενς;
Πρέπει να έχει επαφές ή κατασκόπους εδώ που θα μπορούν να μας βοηθήσουν.
Μπορούμε;
Να τηλεφωνήσουμε στις ΗΠΑ;
Ναι, χαίρετε, δεσποινίς.
Θα ήθελα να τηλεφωνήσω στις ΗΠΑ. Έχω έναν βαριά άρρωστο συγγενή.
Σωστά. Ναι. Ο αριθμός είναι…
Ο αριθμός;
Είναι 775
305
3450.
Τι κάνεις;
Πώς ακριβώς λες ότι γίνεται;
Θα πάρουν το νούμερο και μετά θα μας καλέσουν.
Πόσο θα πάρει αυτό;
Πέντε λεπτά. Πέντε ώρες.
Πέντε μέρες. Ποιος ξέρει;
Και όταν μας τηλεφωνήσουν,
η Κα Γκε Μπε θα είναι στην άλλη γραμμή και θα ακούει τα πάντα.
Οπότε,
να μιλήσετε κωδικοποιημένα.
Αν πείτε λάθος πράγμα,
θα πλακώσουν σαν τις μύγες στα σκατά.
Καλώς ήρθατε στη Σοβιετική Ένωση.
ΕΜΠΟΛΕΜΗ ΖΩΝΗ
Καλά που αποφύγαμε θυμωμένους χωριάτες.
Γρήγορα, λοιπόν.
-Ναι. -Σίγουρα.
-Πόσα λες ότι χρειαζόμαστε; -Πέντε, έξι.
Θα κοιτάς με το στόμα ανοιχτό;
Βούλωσέ το.
Έλεος. Με τρόμαξες.
Θα μου ρίξεις σπρέι;
Αν είναι να κάτσεις φρόνιμα.
Να. Δεν είμαι και τόσο τρομακτικός.
Ρόμπιν.
Ποια είναι αυτή;
Μια από την μπάντα.
Πόσο κάνει αυτό;
Έχει 120,99 δολάρια, αλλά θα σου δώσω και 20 σκάγια.
Μπορώ να το δω αυτό το όμορφο 357άρι;
Φυσικά.
Ορίστε, παιδί μου.
Ευχαριστώ.
Νάνσι Γουίλερ.
Δεν θα περίμενα να σε βρω εδώ.
Ναι, ξέρεις, είναι
τρομακτική εποχή.
Συλλυπητήρια
για την Κρίσι.
Θες συμβουλή;
Οι καραμπίνες είναι μόνο για να σκοτώνεις πουλάκια.
Έχουν ισχύ, βέβαια, αλλά όχι μεγάλη εμβέλεια.
Αυτό θα σε αναγκάσει για μάχη σώμα με σώμα
και θα σου αρπάξουν την κάννη έτσι.
Και θα τη στρέψουν αλλού.
Φαίνεσαι αγχωμένη.
Όπως είπα,
τρομακτική εποχή.
Ο αδερφός σου…
είναι εδώ μαζί σου;
Ο Μάικ;
Ο Μάικ.
Όχι.
Ρωτάω γιατί είναι…
στον Σύλλογο Χελφάιαρ, έτσι;
-Δεν σε καταλαβαίνω. -Οι φίλοι του;
Είναι μαζί σου;
Θα το αφήσεις;
Άσ' το.
Γιατί αργούν τόσο;
-Τι έγινε; -Φεύγουμε.
-Είναι εδώ οι παλιοί σου φίλοι. -Γαμώτο!
-Ξεκίνα! -Ξεκινάω. Καθίστε!
Πρέπει να είναι δεξιά.
Δεν υπάρχει τίποτα.
Φτάσαμε κιόλας;
-Κιόλας; Πέρασαν εννιά ώρες. -Κάπου εδώ θα είναι.
Τι ψάχνουμε, μάγκες;
-Κάποια εγκατάσταση. -Έναν φράχτη. Ένα κτίριο.
Ή κάποιο σημάδι ζωής.
Γιατί η Νίνα να είναι κτίριο κι όχι μια μικροκαμωμένη γυναίκα;
Μικροκαμωμένη γυναίκα είναι.
Δεν είναι.
Δύσκολα θα έβλεπες μια εδώ.
-Μα ακόμη μαστουρωμένος είναι; -Κάνατε σωστές μετρήσεις;
Σωστές είναι.
-Εκατό τοις εκατό; -Ναι.
Ίσως είναι λάθος το πλάτος και το μήκος.
-Αμφισβητείς τη Σούζι; -Είναι ιδιοφυΐα.
-Και αυτές κάνουν λάθη. -Δεν έκανε.
Η μικροκαμωμένη γυναίκα χωράει πίσω από ένα μικρό δέντρο.
Σταμάτα!
-Τι κάνεις; -Σταματάω πριν χαθούμε κι άλλο.
-Δώσε μου τις συντεταγμένες. -Εντάξει.
Το μήκος είναι 120 μοίρες, 5 λεπτά και 17…
Πιο σιγά.
Νίνα!
Νίνα.
Νίνα;
Νίνα!
Απίστευτο.
Εντάξει. Πήγαινε ευθεία κάτω. Ευθεία…
Ακριβώς. Όπως το είπα.
-Δεν βγάζει νόημα. -Μάγκες!
Μάγκες!
Έλεος!
Δείτε εδώ φάση!
Τι είναι;
Πρέπει να το δείτε, μάγκες.
Ελάτε. Γρήγορα!
Πάμε! Αμέσως!
Λοιπόν.
Δεν είναι μικροκαμωμένη γυναίκα η Νίνα. Αλλά είπες οποιοδήποτε σημάδι ζωής, σωστά;
Σωστά.
Λοιπόν,
αυτά δεν είναι συνηθισμένα ίχνη από ελαστικά, φιλάρες.
Δείτε ένα πέλμα. Κτήνος.
Πολύ χοντρό. Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό.
Στρατός.
Πάμε.
Δεν θα το έκανα αν δεν πίστευα ότι ήταν έτοιμη.
Έτσι κι αλλιώς, δεν νομίζω ότι έχουμε επιλογή.
-Εσύ τι λες; -Όχι.
Ναι.
-Ίσως πάρει χρόνο. -Όσο πιο γρήγορα μπορείς.
Θα κάνουμε δύο ώρες να φτάσουμε στη Νέλις.
Έλεν, άλλη μία χάρη.
Μπορείς να στείλεις κάποιον στο σπίτι της Μαξ Μέιφιλντ;
Είναι κάποια παιδιά εκεί που θέλουν προσοχή, εντάξει;
Έλεν; Εμπρός;
Σαμ; Εμπρός;
Γιατί τέτοια μούτρα, γιατρέ;
Να μιλήσουμε θέλουμε.
Όχι! Σταθείτε!
Όχι!
Τι…
Δεν μπορείς να φύγεις, Έντεκα.
Πού είναι ο δρ Όουενς;
Ο δρ Όουενς άλλαξε γνώμη.
Ξέρω ότι θες να πας σ' αυτόν
και δεν μπορώνα σε εμποδίσω να ανοίξεις με τη βία την πόρτα.
Μα αν σε ακούσουν οι άντρες μου,
θα τον σκοτώσουν.
Μόνη δεν θα βγεις απ' την έρημο για να πας στους φίλους σου.
Άκου τι θα κάνουμε.
Εσύ κι εγώ θα ολοκληρώσουμε τη δουλειά μας μαζί.
Κι όταν αποφασίσω ότι είσαι έτοιμη,
θα γυρίσουμε μαζί στο Χόκινς.
Μπαμπάς και κόρη.
Γιατί το κάνεις αυτό;
Δεν υπάρχει άλλη επιλογή.
Υπάρχει επιλογή.
Μία μόνο είναι η σωστή.
Εσύ κάνεις τις σωστές επιλογές;
Προσπαθώ.
Έκανες τη σωστή επιλογή με τη μαμά;
Τετρακόσια πενήντα.
Η μητέρα σου ήταν άρρωστη.
Επικίνδυνη για την ίδια, άλλους.
Έφερε όπλο στο νοσοκομείο. Σκότωσε κάποιον.
Στο νοσοκομείο;
Όχι.
Στη φυλακή.
Ό,τι έκανα ήταν για το καλό σου.
Για να σε προστατεύσω.
Και ο Χένρι;
Κράτησες τον Χένρι στο εργαστήριο.
Με τα παιδιά.
Για το καλό μας ήταν;
Ήταν σωστή επιλογή;
Δεν είχα ιδέα τι θα έκανε ο Χένρι.
Σε νοιαζόμουν.
Σε αγαπούσα. Σας αγαπούσα όλους.
Και τον Χένρι;
Ναι.
Προσπαθούσα να βοηθήσω τον Χένρι, να τον καταλάβω. Ναι.
Ναι, τον νοιαζόμουν.
Ακόμα και μετά
απ' ό,τι έκανε;
Ναι.
Γιατί ήξερα ότι τον είχα απογοητεύσει.
Το πρωί
είπες πως πίστευες ότι ήταν ζωντανός στο σκοτάδι.
Γι' αυτό έψαχνα στο σκοτάδι;
Αυτόν έψαχνα; Τον Χένρι;
Όχι.
Εστιάσαμε στους Σοβιετικούς.
Το ήξερες.
"Ο μπαμπάς δεν λέει την αλήθεια".
Ο Χένρι το είπε.
Τώρα εμπιστεύεσαι τον Χένρι;
Που σε κατάντησε μαριονέτα στα χέρια του;
Εσύ τον απελευθέρωσες από τη φυλακή του.
Εσύ.
Και τώρα είσαι θυμωμένη με τον εαυτό σου και ξεσπάς πάνω μου
και ρισκάρεις τα πάντα.
Όχι.
Όχι, εσύ.
Εσύ ρίσκαρες τα πάντα.
Εσύ είπες ψέματα.
Με έβαλες να τον ψάξω.
Η πύλη.
Ο Νοοβόρος.
Τόσοι νεκροί.
Όλα εξαιτίας σου.
Δεν σταματούσες.
Δεν μπορούσες να τον αφήσεις.
Ήρθα για να προσπαθήσω να καταλάβω ποια ήμουν.
Να δω αν…
Αν ήμουν τέρας.
Μπαμπά!
Και τώρα ξέρω την αλήθεια.
Δεν είμαι εγώ.
Εσύ είσαι.
Εσύ
είσαι το τέρας.
Θα ανοίξω την πόρτα
και θα φύγω
με τον Δρα Όουενς.
Αν πας να με σταματήσεις, θα σε σκοτώσω.
Σύντομα θα δεις την αλήθεια.
Είναι νόμιμο αυτό;
Βασικά, νομίζω ότι είναι κακούργημα.
Μάλιστα.
Μα εξασφαλίζει ένα πράγμα.
Ότι δεν θα αστοχήσω.
-Πώς είναι; -Ελαφριά, αλλά ανθεκτική.
Θανατηφόρα.
Αλλά αξιόπιστη.
Άκουσέ με τώρα.
Δεν υπάρχει περίπτωση να υποχωρήσει
ο Έντι ο Εξορισμένος.
Είσαι έτοιμος για νυχτέρι.
Κατάλαβες;
Νυχτέρι.
Νυχτερίδα.
Όχι;
Νόμιζα ότι έλεγα πετυχημένα.
Τι κάνεις;
Κάθαρμα!
Μην τραβήξεις το εσώρουχο!
Μην αλλάξεις ποτέ,
Ντάστιν Χέντερσον.
Μου το υπόσχεσαι;
Δεν το είχα σκοπό.
Ωραία.
-Ωραία. -Ωραία.
Σινκλέρ.
Πώς πάνε οι λόγχες;
Γύρνα το κι απ' την άλλη.
Τι;
Είναι πολύ χαλαρό, Λούκας.
Δεν είναι παιχνίδι μπάσκετ, που σφυρίζουν όταν σου βγαίνουν τα παπούτσια.
Εντάξει, σε πληροφορώ ότι δεν μου βγαίνουν τα παπούτσια.
Σε πληροφορώ ότι είναι δύσκολο αυτό όταν είσαι στον πάγκο.
Ωστόσο, για κάποιον λόγο,
έρχεσαι σε κάθε αγώνα.
Έχασα τον πιο σημαντικό. Οι γονείς μας με ανάγκαζαν.
Αηδίες. Δεν σε αναγκάζουν να κάνεις τίποτα.
Αν και άχρηστος που όλο είναι στον πάγκο,
είσαι αδερφός μου.
Είναι γεγονός.
-Δεν βγάζει νόημα. -Τι δεν βγάζει νόημα;
Αυτός ήταν ο Νταν Σέλτερ. Αποφοίτησε πριν από δύο χρόνια.
Και;
Άρα πάει κολέγιο. Που σημαίνει ότι ήρθε στις διακοπές.
Επέστρεψε το Πλακατζήδες και Mπουμπούκια πριν από μια βδομάδα;
Εκτός αν έχει σεξομανή αδερφό που δεν ξέρουμε.
Είναι πιθανό.
Ή της αρέσει πολύ ο Τζατζ Ράινχολντ;
-Στιβ. -Όχι.
-Τι; -Δεν με νοιάζει.
Τόσα γίνονται. Αυτό σε νοιάζει;
Είναι ιδανική στιγμή να χάσω τη γη κάτω απ' τα πόδια μου.
Μπροστά στο τέλος του κόσμου που έρχεται, τα ερωτικά μου είναι τόσο ανούσια.
Ναι.
Καταλαβαίνω τι λες, αλλά
εγώ ελπίζω ακόμα.
-Δεν τελειώνουν όλα καλά. -Ναι, πίστεψέ με, το ξέρω.
Δεν μιλάω για αποτυχημένους έρωτες.
Απλώς
έχω αυτό το τρομερό,
βασανιστικό προαίσθημα ότι…
μπορεί να μη μας πάει καλά τώρα.
Λες να μην το κάνουμε;
Νομίζω ότι είμαστε όλοι θεότρελοι, αλλά…
ποιος θα τον σταματήσει αν όχι εμείς;
Πρέπει να προσπαθήσουμε, σωστά;
Ναι.
Στον φόνο του Βέκνα.
Του Χένρι.
Του Ένα.
Είναι μόνο για προφύλαξη, Έντεκα.
Δεν σκοπεύω να το ενεργοποιήσω.
Ελπίζω
να τελείωσε ο καβγάς μας.
Ξέρω.
Είσαι θυμωμένη μαζί μου.
Αλλά ήταν ο μόνος τρόπος.
Ο καλύτερος τρόπος.
-Τι συμβαίνει; -Είναι ο Σάλιβαν.
Μας βρήκαν.
Πάμε!
Τρία, δύο, ένα!
-Πηγαίνετε πίσω. -Κουνηθείτε!
-Προχωρήστε! -Πάμε!
-Πάρτε τους! -Τέλος χρόνου!
Εκκένωση τώρα!
Πάμε!
Σταθερά! Πυρ!
Έντεκα, πρέπει να φύγουμε.
-Τι συμβαίνει; -Ήρθαν να σε σκοτώσουν.
-Πεδίο ελεύθερο! -Πεδίο ελεύθερο!
Ψάξτε ανά δύο. Χικς, εσύ επάνω.
Μάλιστα.
Πεδίο ελεύθερο!
Κύριε;
Βρήκαμε κάτι.
Βρε βρε.
Τι έγινε εδώ;
Η μαμά και ο μπαμπάς τσακώνονται;
Εντάξει.
Πάμε άλλη μία φορά.
Πού είναι το κορίτσι;
Για πού το έβαλες;
-Στόχευσε λίγο πιο μπροστά. -Το 'χω.
Και πάρ' τον κάτω.
V2S, εδώ CLG.
Λαμβάνεις;
V2S, λαμβάνω.
Βλέπουμε τον στόχο.
Ζητώ άδεια για να πυροβολήσω.
Μην το κάνεις αυτό.
Τελείωσε, Σαμ.
Στάσου! Μπορώ να τη βάλω σε κώμα.
Τεχνητό κώμα.
Έχουμε φάρμακα. Θα το κάνουμε εδώ.
Και θα δούμε αν συνεχιστούν οι φόνοι.
Αν σταματήσουν οι σκοτωμοί, την τελειώνεις.
Θα το κάνω εγώ.
Αλλά αν κάνεις λάθος,
θα τη χρειαστούμε.
Τζακ.
Μην το κάνεις.
Σε ικετεύω.
Ρίξε.
Κάθαρμα!
Όχι! Κάθαρμα!
Πράσινο φως. Γάζωσέ την.
Πολίτες. Δεξιά.
Τι διάολο;
-Να τη. -Πού;
-Στο έδαφος! -Τι κάνουν αυτοί οι τύποι στο έδαφος;
-Αίμα είναι αυτό; -Γαμώτο.
V2S, μας πλησιάζει πολιτικό αμάξι.
Αγνόησέ το. Σκότωσε το κορίτσι.
Αγνόησε το αμάξι. Πυροβόλησε.
Σε βρήκα.
-Μα τι κάνεις; Σταθερά! -Δεν ξέρω. Κάτι δεν πάει καλά!
Χριστέ μου.
Γαμώτο!
Σκατά!
Χάνω τον έλεγχο!
Γαμώτο!
-Γαμώτο! -Δεν μπορώ να το κρατήσω!
Γαμώτο!
Έντεκα!
Έντεκα.
Μάικ.
Είσαι στ' αλήθεια εσύ;
Εγώ είμαι.
-Είμαι εδώ. -Εντάξει.
Όλοι είναι εδώ.
Γαμώτο.
Γαμώτο μου.
Γαμώτο!
Έντεκα.
Είσαι καλά;
-Είμαι καλά. -Ωραία.
Παιδιά.
Πρέπει να φύγουμε.
Να σε πάρουμε από δω.
Μπαμπά.
Έντεκα.
Θέλω να ξέρεις
ότι σε καμαρώνω.
Σε καμαρώνω πολύ.
Είσαι
η οικογένειά μου.
Το παιδί μου.
Ήθελα μόνο
να σε βοηθήσω.
Να σε προστατέψω.
Ό,τι έκανα,
το έκανα για σένα.
Θέλω να καταλάβεις.
Σε παρακαλώ, πες μου ότι καταλαβαίνεις.
Σε παρακαλώ.
Αντίο, μπαμπά.
Πρέπει να πάμε στο Χόκινς.
Πρώτα θα σε πάμε σε ασφαλές μέρος. Θα μας κυνηγήσουν.
Να πάμε στο Χόκινς απόψε.
Με τίποτα. Είναι πάνω από 3.000 χλμ.
Να βρούμε τρόπο.
Αν δεν πάμε, θα πεθάνουν.
Ποιος θα πεθάνει;
Εντ, ποιος θα πεθάνει;
Υποτιτλισμός: Μάρθα Σιαμέτη