Mükemmel.
-Şey gibi… -Evet, hayal edebiliyorum. Indiana'dasın.
Indiana mı?
Evet. Sert bir duruşun var, Clint Eastwood gibi…
İyi haberlerim var dostlarım.
Katinka düzeldi. Bir daha deneyelim mi?
Neden olmasın?
Göt herif.
Adama bak.
Kızım benim.
Yuri, yeter! Yeter diyorum!
Ne yaptığını sanıyorsun?
Ellerini çek mankafa!
Bozmaya çalışıyorsun, değil mi? Bizi yine yakalatıp ödül alacaksın!
Siz ne anlarsınız beyinsizler? Şimdi mühendis mi oldunuz?
-Kötü sesler çıktığını anlıyorum. -Tam tersi. O duyduğunuz sesler…
İyiye işaret.
-Demek öyle. -Evet.
Benim hatunlar tatmin olunca ses çıkarır. Sen bunu yaşamamışsın, anlıyorum.
Ama nereye dokunacağını benim gibi bilenler çok ses duyar.
Evet, bulabildiğim en küçük beden bu. Başka tişört yok.
Eh…
Sevimli.
Yuri çok zevkli, ne diyeyim?
-Pardon. -Pardon.
-Şöyle geçeyim. -Tamam.
Sana ne yaptılar?
-Aman Tanrım. -O kadar da kötü değil…
Zaten kilo vermem lazımdı.
Düşünecek zamanım oldu.
Kim olduğum,
neler yaptığım hakkında.
-Sana o mesajı göndermemeliydim. -Olacakları bilmiyordun.
-Tehlikeli olacağını biliyordum. -Ben de. Bu benim seçimimdi.
Şu anda bildiklerimi bilsem yine aynı seçimi yapardım.
Gerçekten.
Ayrıca daha o randevuya çıkacağız, unuttun mu?
Unutmak mı?
Hep hayalini kuruyorum.
-Öyle mi? -Evet. Her şeyi planladım.
Anlat lütfen.
İki porsiyon grissini isteyeceğim. İki!
Nefis oluyor. Enzo üstüne baharat döküyor. Ne, bilmiyorum ama çok güzel.
Bir de zeytinyağına banınca inanılmaz oluyor.
Ana yemek konusunda dana etiyle lazanya arasında kaldım.
Ama lazanya istemeliyim, değil mi?
Bir saniye, grissini ve lazanya hayali mi kuruyordun?
Sadece sulandırılmış çorba, küflü ekmek ve kurtçuk yedim.
O yüzden evet, grissini ve lazanya hayali kuruyordum.
Haksızsam söyle.
-Başka bir hayal mi kursaydım? -Sen söyle.
-Şarap hayalim de var. -Şarap güzeldir.
Şöyle güzel bir "Çianti".
-Chianti. -Chianti, evet.
-Sonra tatlı var. -Tatlı olmazsa olmaz.
-Olmazsa olmaz. -Peki sonra?
Bilmem.
Hayal gücünü kullan.
Hayal gücüne ne gerek var?
Kahretsin!
Unutma, dinliyorlar!
Bir kez daha planı gözden geçirelim.
İlk aşama.
Erica'yla parkta buluşuyoruz, Max ve Lucas'a işaret ediyor.
İkinci aşama.
Max, Vecna'yı peşine takıyor. Vecna transa giriyor.
-Üç. -Eddie'yle yarasaları çekiyoruz.
Dört.
Vecna'nın artık yarasasız yuvasına gidip ateşi dayıyoruz.
Herkes mesajı aldığını iletene kadar sonraki aşamaya geçmiyoruz.
Ne olursa olsun, plandan şaşmıyoruz.
-Tamam mı? -Tamam.
-Dikkat et. -Sağ ol dostum.
Hadi bakalım.
Alkışlayalım mı istiyor?
Tamamdır. Hadi.
Gel bakalım.
Bakın çocuklar.
Herhangi bir terslik çıkarsa görevi bırakın.
Yarasaların dikkatini çekip bir iki dakika oyalayın.
Vecna'yı biz hallederiz. Kahramanlık etmeye falan kalkmayın.
-Siz sadece… -Sahte hedefiz.
-Merak etme, kahraman sen olabilirsin. -Kesinlikle, tipimize baksana.
Bizden kahraman olmaz.
Steve.
Bedelini ödesin.
BİR NETFLIX DİZİSİ
DOKUZUNCU BÖLÜM KAÇAK YOLCU
Hayır. Dediğim gibi, hepsini aradım. Evet. TWA, Pan Am, Eastern…
Sadece gidiş olması şart değil. Tek koltuk olsa yeter.
Lütfen, yapabileceğiniz bir şey vardır.
Bir akrabamız ağır hasta, bu geceyi atlatıp atlatamayacağı belirsiz.
Bir şekilde yardım…
Hayır. Dediğim gibi, onları çoktan aradım.
Tamam, müdürünüzle görüşebilir miyim?
Kimse yok mu?
Sorun da o, tekrar arayamam.
Nefes al. Ayçiçeği. Gökkuşağı.
Sağa üç. Sola dört. Nefes al. Gökkuşağı.
Uzak dur!
Kahretsin.
-Ne dediler? -En erkeni yarına.
-Olmaz, çok geç. -Biliyorum.
Millet, bagaj bölümünde gidebilir miyiz diye sorsanıza.
Bagaj bölümü mü?
Boğuluruz.
Köpekler hep orada gidiyor dostum. Boğulmuyorlar.
-Tanrım. -İnanılmaz.
Bir yol var.
Max'i korumanın bir yolu var.
Olduğumuz yerden.
Bu Max.
1 saldırdığında Max'in zihninde olacak.
Ama bunu ben de yapabilirim. Annemin ve Billy'nin zihnine girmiştim.
Max'inkine de girebilirim. Beni Vecna'ya kaçak yolcu olarak götürür.
Onu 1'den koruyabilirim. 1'le buradan savaşabilirim.
Zihin savaşı. Süper.
-Cidden işe yarar mı? -Küvet olsa iyi olur.
Evet, zihne temizlenip de girmelisin.
Ne? Küvet sakinleşip güçlerine odaklandığı bir tecrit tankı olacak.
-Durun, bir motelin önünden geçmiştik. -Ama orada yeterince tuz olmaz.
-Ne kadar tuz lazım gençler? -Küvetin boyutuna bağlı ama çok lazım.
-270 kilo yeter mi? -270 kilo tuz olan bir yer mi biliyorsun?
Bakalım.
Evet.
-Evet, olur. -Ne olur?
Her şeye sahip, sihirli bir yer biliyorum cesur, süper güçlü dostum.
Zihin savaşına giriyoruz.
Hadi. Hadi gidelim, biraz tempo!
VECNA'YI BULDUM
BİRİNCİ AŞAMA?
Hey!
-Galiba bir şey bulduk. -Ryan'ı gönder.
Artık boktan ipuçlarına zaman harcamak istemiyorum.
Bu kez Ryan'ı göndermek istemezsin.
-Morehead'deki cinayet evi var ya? -Evet.
Ne olmuş?
Tamam, bu gizemli kadın kimdi peki?
Bilemiyorum. Pek muhabbet etmiyordu.
Beş dakika onu gerçek olduğuma ikna etmeye çalıştım.
Ölmüş olmam lazımdı ya?
Nihayet biraz ikna oldu, konuşmaya başladı, sonra dedi ki…
-Doktorun arkadaşıyım. -Ben de. Kendisiyle konuşabilir miyim?
Doktor maalesef müsait değil.
Müsait mi değilmiş?
Daha kötüsü var.
Doktor, kızla berabermiş.
Kız, Hawkins'deki bir kötülükle savaşmaya gitmiş.
Sonra doktor, kız, herkes ortadan kaybolmuş.
"Kız"dan kastı El.
Evet, herhâlde.
El senin kızın mı Amerikalı?
Ve yalnız değillermiş. Joyce'un çocukları da oradaymış.
Keyfimizin kaçtığını görüyorum, bu da anlaşılabilir tabii.
Ama bence bu gizemli kadının KGB ajanı olması gibi
güçlü bir ihtimali de göz önüne almalıyız.
-Belki… -Hayır, doğruyu söylüyor.
Laboratuvardayken gördüğümüz o partiküller canlıydı.
Eğer canlılarsa Hawkins'de bir geçit açılmış demektir.
-Geçit mi? Bu da ne demek? -Hemen eve gitmeliyiz demek.
Niye bu kadar sürdü? "İşi bitmek üzere" demiştiniz.
-Bizi sabote etme işi yani. -Galiba yine bizi kandırıyor.
O zaman kafasına silah dayayın.
Sonra ne olacak? Daha çok yalan söyleyecek.
Zaten anlamı yok.
Çocuklarınız gerçekten tehlikedeyse şu an yola çıksak da zamanında varamayız.
-En erken yarın gece ulaşırız. -Bu gece oraya ulaşmamız gerekmiyor.
Bu kötülük her neyse sürü bilincine bağlı olduğunu biliyoruz.
Sürü bilincinin Rusya'da da olduğunu öğrendik.
-Hawkins'e savaşmaya gitmek gerekmiyor. -Partikülleri yok etsek tamam.
Şanslıysak yeterince zarar verip çocuklara avantaj sağlarız.
Bir saniye.
Ucu ucuna kaçtığımız hapishanenin içindeki partiküllerden mi bahsediyoruz?
Kaçtığımız gibi tekrar girebiliriz.
Jim! Bütün Sovyet ordusu bizi arıyor.
Evet, biz de en ummadıkları yerde olacağız.
Peki, cesaretle aptallık arasında ince bir çizgi var.
Ama bu tamamen aptallık tarafında.
12 Kahraman Haydut gibi ama biz dört kişiyiz.
Aslında üç.
Tekrar çıkmak tekrar girmekten zor olacak.
O yüzden helikopter lazım. Bu da sana düşüyor.
Bir şekilde Yuri'yi yola getir ve şu helikopteri çalıştırın.
İlgileniyorum.
Yuri alev makinesinden bahsetmişti, değil mi?
Evet, işimizi görür.
Gayet güzel görür.
Kafa buluyorsun.
SÖRFÇÜ ÇOCUK PİZZA
Bu konuda bana güvenin gençler.
-Sörf zamanı genç. -Evet.
-Tişörtün efsaneymiş genç. -Sağ ol genç.
Bak, Sörfçü Çocuk kardeşimin karnını doyurmak isterim
ama mutfak beş dakika önce kapandı, bu gece artık pizza çıkmayacak.
Sorun değil genç, buraya leziz pizzalarınız için gelmedik.
Arkamdaki tuhaf kız var ya?
Psişik güçlerini yoğunlaştırıp dünyayı pislik bir heriften kurtarmak için
bol tuzlu bir küvete ihtiyacı var.
Ama tuzlu küvet yapmak için mutfağınıza girmemiz lazım.
Şöyle bir durum var.
Chaz'le 10 dakika sonra Taco Bell'de buluşacaktık, yani…
Genç, bedavaya yardım etmeni beklemiyoruz.
Mor Palmiye Keyfi'nin tadına hiç bakmış mıydın?
Onunla dertler karahindiba tohumları gibi rüzgârda süzülüp gidiyor.
MAALESEF KAPALIYIZ
Pizza hamuru buzluğunda yapılan ilk zihin savaşı.
Efsane, değil mi?
-Fena değil. -Hiç fena değil.
Eğlenceli kısma geldik.
Tanrım…
Sanki alternatif bir boyuta gitmek kaderinde varmış.
Ne dersin Henderson?
Dünya tarihindeki en baba konsere hazır mısın?
Cevap bekliyor musun?
Hadi.
Sizi korkutmak istemiyorum ama yemin ederim, bu ağacı görmüştük.
Mümkün değil.
Vecna bizim ormanda kaybolmamız sayesinde dünyayı yok ederse berbat olur, değil mi?
Kaybolmadık Robin.
Robin, sarmaşıklara dikkat. Sürü bilinci var ya?
Sağ ol!
Sen onu boş ver. Strese girdi, korkuyor.
Evet, biliyorum. Şey yüzünden dedim…
Sakarlığı mı?
Çoğu bebekten daha geç yürüdüğünü söylemişti.
Aslında gülmemem lazım.
Bebekken tersine emekliyormuşum.
-Tersine mi emekliyormuşsun? -Ellerimle şöyle ittiriyormuşum.
Sürekli geri vites. Ama mantıklı, hareket etmek için ittirmek lazım.
Mantıklı falan değil.
Minik Harrington beynime göre mantıklıymış.
Sonra geri geri giderken merdivenden düşüp kafamı çok fena çarpmışım. Evet.
Vay be, bu birçok şeyi açıklıyor.
Evet, galiba öyle.
Başta aşırı öz güvenli davranıyorum.
Ama aynı zamanda salağın tekiyim. Bu da felaket bir kombinasyon.
Ama iyi haber,
kafama sağlam bir darbe yiyince değişebiliyorum.
Öğrenebiliyorum.
İleriye doğru emekleyebiliyorum.
Bu kadar aptalca ve dolambaçlı bir şekilde şunu söylemeye çalışıyorum.
-Teşekkür ederim. -Teşekkür mü?
-Evet. -Neden?
İki yıl önce kafama gördüğü en büyük darbeyi indirdin.
Buna ihtiyacım vardı.
Hayatımı değiştirdi.
Şimdi ileriye doğru emekliyorum.
Yavaş yavaş.
Bazen merak ediyorum.
Acaba biz tanışmadan önce başka bir kız kafama sağlam bir darbe indirseydi
ilişkimiz farklı mı olurdu?
İçimden bir ses diyor ki şu anda tanışmış olsaydık ayrılmazdık.
Steve.
Hayalimi anlatmıştım ya?
Altı bücür ve bir karavanla ülkeyi dolaşmak falan.
Hayalim gerçekten bu.
Ama bir kısmını söylemedim.
En önemli kısmını.
Sen de varsın.
Hep vardın.
Çocuklar, harika bir haberim var!
Yanlış yöne gitmiyormuşuz.
Hadi.
-Gidelim! -Tamam.
Yavaşlasana Robin!
Erica.
Gardiyanlar nerede?
Belki sandığımızdan kolay olur.
Bilemiyorum Jim, içimde kötü bir his var.
Bir şey soracağım.
Ya cevap vermek istemiyorsam?
Hep böyle ödlek miydin?
Yuri Ismaylov pek çok şey olabilir, hain bile.
Ama kesinlikle ödlek değildir.
Madem öyle, bizi niye hâlâ oyalıyorsun?
Bu Amerikalılara hiçbir şey borçlu değilim ki!
Mesele Amerika değil dostum.
Dünyadaki büyük bir kötülüğe karşı bizi uyardılar.
Bu kötülük durup dinlenmiyor, sınır mınır tanımıyor.
Onların topraklarındaki her şeyi tükettikten sonra
bizi, ailelerimizi, ana vatanımızı hedef alacak.
Kendi gözlerinle gördün. Doğru olduğunu biliyorsun.
Yine de oyun yapmaya devam ediyorsun!
Fıstık ezmesi kaçakçısının bir zamanlar büyük bir adam olduğunu duymuştum.
Kendini içkiye, kumara kaptırmadan önce.
Damanski'de Çinlileri alt edip askerlerini zafere taşımış.
-Doğru mu? -Doğru.
O kahraman şimdi nerede?
Çünkü kendisini göremiyorum.
SELAM
BURADA OLMANA ÇOK SEVİNİYORUM
BEN DE
CUMA GÜNÜ SİNEMA?
Hadi.
Çifte kumrular mesajı aldı.
Max ikinci aşamaya geçip Vecna'nın dikkatini çekecek.
-Şimdilik sorun yok. -Zor kısma daha gelmedik bile.
Hadi yemi yut şerefsiz herif.
Yemi yut.
Hey!
Göt herif!
Buradayım.
Artık müzik yok.
Oyun yok.
Duyuyor musun?
Daha ne bekliyorsun?
Beni istemiyor muydun?
Tamam, az kaldı.
Peki, bu dışarıdaki ışıkları falan engeller diye umuyorum.
Tamamen karanlık, yani olmuş.
Ama önemli bir sorum var. Havalı görünüyor muyum?
Galiba çok havalı görünüyorum.
Kıkırdıyor musun? Muhteşem göründüğüm içindir.
Göremiyorum ama yakışıklılığım yüzünden gülümsüyorsun.
-Mike. -Efendim?
Seni…
…özledim.
Evet, ben de seni özledim.
Son birkaç gündür son konuşmamızı düşünüyorum.
Polislerden önceki. Her şey boka sarmadan önceki.
Ben… Galiba ben…
Bilmiyorum, galiba şey demek istedim…
Sörf zamanı Romeo.
Aşırı muhteşem lezzet pilini yakmaz, değil mi?
-Bu ananaslı dostum. -Reddetmeden önce dene.
Güzel.
-Güzel mi? Nasıl yani? -Çok güzel.
Ne? Pizzanın üstüne meyve koymak delilik, saygısızlık.
-Hiç yemedim. -Reddetmeden önce dene.
Durun, yeter! Köpek miyim ben?
-Bebek değilim, sağ olun! -Aç ağzını!
-Reddetmeden önce dene! -Hayır!
-Reddetmeden önce dene! -Durun! Hayır, tamam!
Haklısınız, güzelmiş.
-Bir keresinde burnuna Lego kaçmıştı ya? -Ne?
Evet. İnşaat işçisi figürüydü, adını Larry koymuştun.
Hatırlamıyor musun? İkaz yeleği, çıkan kaskı vardı.
-Evet, hayal meyal hatırlıyorum. -Ben dünmüş gibi hatırlıyorum.
Ödüm kopmuştu.
Çünkü bizim Larry bayağı derinlere kaçmıştı.
Nasıl oraya soktun, bilmem. Ameliyat yaptım, cımbızla çıkardım.
-Hadi be. -Gerçekten, yemin ederim.
Ne bileyim…
Eskiden benden daha çok yardım istiyordun.
Veya daha çok konuşuyorduk.
Artık öyle değil.
Eskisi gibi değil.
Bu çoğunlukla benim suçum. Bu yıl…
-Mesafeliydim, biliyorum. -Veya kafan güzeldi.
Veya kafam güzeldi, evet. Ama bunun seninle ilgisi yok.
Sıkıntılarımla uğraşıyordum, sorunlarımdan kaçıyordum.
Aslında seninle konuşmayı özledim.
Gerçekten özledim.
Bence şimdi hiç olmadığı kadar konuşmamız lazım.
Çünkü işler burna kaçan bir Lego'dan çok daha karmaşık hâle geldi.
Ben…
Burada olduğumu unutma.
Hep burada olacağım. Ne olursa olsun.
Çünkü kardeşimsin ve seni seviyorum.
Dünyada hiçbir şey, kesinlikle hiçbir şey bunu değiştiremez, tamam mı?
-Anladın mı? -Evet.
-Ben de her zaman yanındayım. -Biliyorum.
Biliyorum. Gel bakayım.
-Her şey yoluna girecek. Tamam mı? -Tamam.
-Peki. -Galiba hazır.
Tamam.
Vakit geldi.
İnanılmaz.
Onları buldum.
Ellerinde lamba var.
Mavi ışıklı bir lamba.
Ne bekliyorsun göt?
Buradayım işte!
Neler oluyor El?
İşe yaramıyor.
-Ne işe yaramıyor? -Max'in planı.
Duyuyorsun, biliyorum.
Düşüncelerimi okuyabiliyorsun.
En kötülerini bile.
Belki daha çok en kötülerini.
Dediklerini düşündüm.
Ağabeyimin ölmesini istediğimi söyledin.
Ben de beni altüst etmeye, kızdırmaya çalıştığını sandım.
Ama öyle değil, değil mi?
Doğruyu söylüyordun.
Billy hayatımı cehenneme çeviriyordu.
Her fırsatta.
O yüzden bazen…
…gece yatağımda yatarken dua ediyordum.
Başına bir şey gelsin diye.
Korkunç bir şey.
Çok hızlı sürdüğünü bildiğim için kaza yaptığını hayal ediyordum.
O aptal arabada öldüğünü.
Ben…
Hayatımdan çıksın istiyordum.
Sonsuza dek.
Yok olsun istiyordum.
Öldüğü gün…
…galiba o yüzden öylece durup izledim.
Korktuğum veya zayıf olduğum için değil.
Kurtarılmayı…
…hak edip etmediğini bilemediğim için.
Kendimi affetmeye çalıştım.
Çalıştım ama affedemiyorum.
Affedemiyorum.
O yüzden şimdi…
…gece yatağımda uzanırken…
…benim başıma bir şey gelsin diye dua ediyorum.
Benim başıma korkunç bir şey gelsin diye.
O yüzden buradayım.
Çünkü…
…beni alıp götürmeni istiyorum.
Beni…
…yok et istiyorum.
Bunlar doğru mu?
Billy ölsün istedin demek.
Niye konuşuyorsun?
Hakkımda da öyle düşündün mü?
Ne? Hayır Lucas, asla.
Normal insanlar milleti öldürmeyi hayal etmez Max.
-Farkındasın, değil mi? -Lütfen Lucas.
Düzeliyorsun sanmıştım ama düzeldiğin falan yok, değil mi?
-Hastasın sen. -Ciddi değilsin.
Belki seni alması iyi olacak. Belki en iyisi bunun olması. Hatta…
Seni almasına seviniyorum. Seçilmiş kişi olacaksın.
Dördüncü ve en son kurban. Dünyayı yok eden kişi sen olacaksın.
Max, duyuyor musun?
Max!
Max'i ele geçirdi.
Max.
-Nereye? Korkma. -Benden uzak dur.
Hazır olduğunu söylemiştin Max.
Yok olacaktın hani?
"Uzak dur" dedim!
Max, bir şey yok. Ben geliyorum, biraz daha dayan.
Duyabiliyor musun, bilmiyorum ama üzgünüm. Çok üzgünüm Billy.
-Max, canım benim. -Anne!
-Hiçbir şey olmayacak bebeğim. -Hazır ol.
Selam.
Maxine.
Şimdi ne oluyor?
Galiba bir anıya girdim.
Max'in bir anısına.
-Max'i görüyor musun? -Hayır.
Ama burada. Burada olması lazım.
Tamam, Max gitti. Üçüncü aşamaya geçin.
-Max gitti, üçüncü aşamaya geçin. -Alındı, üçüncü aşama başlıyor.
Umarım bunu duyarlar.
Bu sana geliyor Chrissy.
Tamam, işe yarıyor. Gidelim.
Nereye böyle Maxine?
-Onu gördün mü? -Evet. Gördüm.
Max, beni buradan çıkar!
Max, kapıyı aç!
Kapıyı aç!
Çekil!
Eddie! İçeri kapanmaya son 30 saniye!
Son 20!
Max, aç kapıyı!
Son 10!
Beş!
Bir!
HAWKINS ORTAOKULU KIŞ BALOSU 1984
Vay anasını.
-Koş! -Gidelim!
-Hadi Eddie! -Çabuk!
-Sıçayım! -Koş!
Çabuk Eddie, kapat!
Hadi!
Dostum, en baba konserdi!
Aman Tanrım.
Ne oldu burada?
Canavar içeri girmiş.
Gardiyanlar durdurmaya çalışmış.
Kurşunları tankları parçalamış.
Diğerleri canlanmış.
Partiküller. Ona partikülleri sor.
Onlara gölge diyorlarmış.
Gölge içlerine girmiş.
Kimlerin içlerine?
Galiba sorunu bu cevapladı Jim.
Gölge onların içinde.
Sıçayım.
İşte bu çok kötü.
Sıçayım.
Sorun yok, yapabilirsin.
-Oyuncak bebeklerle falan oynasana. -Defolup gitsene.
Max!
Onu buldum.
Ama daha küçük. Beni göremiyor.
Duyamıyor.
Bu anıda garip bir şey görüyor musun?
Vecna veya Zihin Hırsızı'ndan bir işaret.
Hayır, her şey normal.
Buraya uymayan bir şey var.
Galiba başka bir anı.
Anının içinde anı mı?
Sıçayım!
Neden bu kadar uzun sürüyor?
Bıraksana et beyinli!
Susmazsan kollarını kırarım. Duydun mu bücür?
Sıçayım.
Jason, şu anda burada olmaman lazım.
-Ne yaptın ulan sen? -Jason, gitmen lazım.
-Chrissy'ye de böyle mi yaptınız? -Bak Jason, gitmen lazım.
-Beni duyuyor musun? -Dokunma Jason.
-Şaka yapmıyorum. Lütfen Jason… -Duyuyor musun?
Geri çekil! Bir adım daha atayım deme.
-Dur, böyle bir şeye gerek yok. -Umarım yoktur.
Dur.
-Evde başkası var mı? -Yok.
Arkanı dön.
-Ne? -Arkanı dön!
Tamam, sakin ol.
-Fenerini bırak! -Sorun yok, tamam.
Ceplerini boşalt.
-Ceplerini boşalt! -Tamam.
Tamam.
Şöyle yapacağız.
Merdivenin başına gideceğim.
Sen de her ne oluyorsa onu uyandıracaksın.
Uyandıramam.
Jason.
Onu erken uyandırırsam
hepimiz ölürüz.
Hayır.
Onu hemen uyandırmazsan sen ölürsün Sinclair.
Sadece sen.
-Tel örgüyü devre dışı bırakmıştın. -Evet.
İyi, yani yeniden devreye sokabilirsin.
Ne düşündüğünü sen mi söylersin, biz mi aklını okuyalım?
Bu çukur canavarları hapsetmek için.
Onları buraya getirip kapıları kapatacağız,
yukarıdan alev yağdıracağız, El ve çocuklara avantaj olmasını umacağız.
Tamam, anlıyorum.
Onları buraya getirme kısmı hariç.
Sürü bilinci var. Birini çekersek hepsini çekeriz.
-Sen ızgara ustamızsın. -Tamam.
Sen de gardiyansın, tel örgüyü devreye sokacaksın.
Hepsi toplanınca kapıyı üstlerine kilitleyeceksin.
Peki sen?
Ben yemim.
Şunu görüyor musun? Çamaşırhanede.
Buraya yakın.
Tek başına.
Hedefimiz o.
-Hayır! -Gidelim!
Bak.
Bir gün öleceğim ama bugün değil.
Gitmem gereken bir randevu var, unuttun mu?
Bilemiyorum Hop.
Bu sefer farklı olacak.
Öyle olsa iyi olur.
Bir cenazeyi daha kaldıramam.
Bok kafalılar! Hemen pes ettiniz demek!
Buna gerek var mı?
Çatıdalar.
Sıçayım.
Oradan giremezler, değil mi?
Geberin sizi piçler!
Geberin!
Yavaş.
Steve! Nancy!
Steve!
-Eddie, sana ihtiyacım var! -Çekil oradan!
Vay anasını.
-Güzeldi. -Teşekkürler.
-Başka havalandırma var mı? -Hay sıçayım.
Sıçayım!
-Kapı dayanmayacak! -Gidelim!
Hadi, çabuk!
Hadi Eddie!
Hadi Eddie, gidelim!
Çok yaklaştın Eddie, hadi!
Eddie.
Eddie! Ne yapıyorsun? Hayır Eddie!
Eddie!
Hayır! Dur Eddie, dur!
Ne yapıyorsun Eddie?
-Zaman kazandırıyorum. -Hayır, lütfen yapma Eddie!
Benden saklanamazsın Max.
Ne yaptığını görmediğimi mi sanıyorsun?
Mike güzel öpüşüyor mu?
Her şeyi görmediğimi mi sanıyorsun?
-Lütfen. -Beni kandırabileceğini mi sandın?
Arkadaşlarının beni durdurabileceğini mi sandın?
Onları görüyorum.
Arkadaşlarını görüyorum.
-Seni gördüğüm kadar net görüyorum. -Dur!
Onları hissedebiliyorum.
Onların öldüğünü hissedebiliyorum.
Vakit geldi Max.
Vakit geldi.
Adı Vecna. Başka bir boyutta yaşıyor. O yüzden onu göremiyorsun.
Eddie Munson ve Hellfire'daki müritleri mi bu Vecna'yı çağırdı?
Hayır! Dinlemiyorsun, bir dinle.
Tarikat falan yok, hiçbir zaman olmadı.
-Bunu yer miyim sence? -Gerçekten.
-Chrissy niye Eddie'yleymiş? -Uyuşturucu için.
Yalancı!
Tamam.
Chrissy bir şeyler görüyormuş.
Korkunç şeyler.
Vecna'nın ona gösterdiği şeyler.
Korkuyormuş. Yardıma ihtiyacı varmış.
Yalanın buradan belli.
Chrissy korkup yardıma ihtiyaç duysa bana gelirdi!
Eddie denen o ucubeye gitmezdi!
-Eddie hakkında yanılıyorsun. -Hayır.
Ama senin hakkında yanılmışım. Seni kapıdan içeri sokmamalıydım.
Ben de o kapıyı çalmamalıydım.
Senin gibi olmak istediğimi sanıyordum.
Popüler.
Normal.
Meğer normal sandığım, azılı bir psikopatmış.
Onu beş saniye içinde uyandır.
Dört.
Üç.
Kritik vuruş!
Hayır!
Cesursun Maxine.
Ağabeyinden çok daha cesursun.
Ama nihayetinde…
…sen de tıpkı onun gibi zayıf ve narinsin.
Tıpkı diğerleri gibi.
Ve mutlaka paramparça olacaksın.
Sen.
Selam.
Gelin de beni yakalayın adi pislikler!
Ne olacaksa olsun.
Ne yapacağımı bilemedim, o yüzden kaçtım.
Kaçtım, onu orada bıraktım.
Tipimize baksana. Bizden kahraman olmaz.
Sıçayım!
Max, iyi misin?
-İyi misin? -Evet.
Sen…
Gerçek misin? Seni ben mi yarattım?
Gerçeğim.
-Nasıl? -Pizza hamuru buzluğundan kaçak geldim.
Ne?
Sen yaklaşma.
Ona bir daha dokunursan…
…seni bir daha öldürürüm.
Öyle mi yaptın?
Beni öldürdün mü?
Burada olmana o kadar sevindim ki 11.
Bu iş güzel olacak.
Hem de çok güzel.
Hepsi senin sayende.
Onunla savaşıyor.
Eddie!
Hadi gelin!
Seni öldürmeden önce…
…izlemeni istiyorum.
Babam öldü.
Sana ne yaptığını biliyorum.
Farklıydın.
Benim gibi.
Ve sana zarar verdi.
Seni bu hâle getirdi.
Henry, asıl canavar o.
Sen değilsin.
Haklısın.
Sen ve ben gerçekten farklıyız.
Ve babam bana zarar verdi.
Ama canavar falan değildi.
Sadece bir insandı.
Sıradan, vasat bir insan.
O yüzden başkaları üstünden yücelmeye çalışıyordu.
Seninle benim üstümüzden.
Ama nihayetinde…
…bizi kontrol edemedi.
Bize şekil veremedi.
Bizi değiştiremedi.
Anlamıyor musun 11?
Beni bu hâle o getirmedi.
Sen getirdin.
En başta beni ölümüme, Araf'a gönderdiğine inanıyordum.
Ama yanılmışım.
Yepyeni bir yerdeydim.
Burada kâşif oldum.
İnsanlığın el sürmediği bir diyarın kâşifi.
Birçok şey gördüm.
Ve bir gün en olağanüstü şeyi keşfettim.
Bu keşif her şeyi değiştirecekti.
Potansiyelimi gerçek kılmanın yolunu gördüm.
İnsan formumun ötesine geçmenin.
Doğuştan beri kaderimde olduğu gibi yırtıcıya dönüşmenin.
Senmişsin.
Baştan beri senmişsin.
Sadece birinin o kapıyı açması lazımdı.
Sen de benim için açtın.
Farkına bile varmadan, değil mi?
Fark ettiğin zaman da direnmeyi seçtin.
Ben de kendi kapılarımı açmanın yolunu aradım.
Senin…
…gücünü aradım.
Bunca zamandır onu oluşturuyorduk.
Senin için.
Anlamıyor musun?
Bir kez daha beni serbest bıraktın.
Hayır. Bunu yapmana gerek yok.
Hâlâ bunu durdurabilirsin.
Artık bitti 11.
Arkadaşların kaybetti.
Eddie!
Artık bunu durdurmak için yapabileceğin hiçbir şey kalmadı.
Hawkins alevlere teslim olacak ve düşecek.
Bu anlamsız, bozuk dünyanın geri kalanı da öyle.
Ve ben orada olacağım.
Lucas!
Bunlar olduğunda işleri yoluna koymak için ben orada olacağım.
Lucas!
Bu dünyadan çok güzel bir şey yaratacağım.
Bir zamanlar senin de yanımda yer almanı umuyordum.
Ama artık sadece izlemeni istiyorum.
Korkma.
Kıpırdamamaya çalış.
Yakında hepsi bitecek.
Max!
El, beni duyuyor musun? Hadi El, uyan!
-Uyan! El! -Nefes alamıyor.
Hadi El, çık oradan!
Tanrım! Uyan El! Bana yardım edin!
Masanın üstüne yatıralım.
El, beni duyuyor musun?
El!
Beni duyuyor musun? El!
El!
Mike.
Sakın durma, tamam mı? Sen yüreğimizsin, sakın unutma.
Yüreğimizsin!
El.
Duyuyor musun, bilmiyorum ama duyuyorsan burada olduğumu bil, tamam mı?
Buradayım.
Ve…
Seni seviyorum.
Beni duyuyor musun El? Seni seviyorum.
Daha çok söylemediğim için üzgünüm. Senden korktuğumdan değil, korkmuyorum.
Hiçbir zaman korkmadım, asla.
Asıl korkum bir gün bana ihtiyacın kalmadığını fark etmen.
Hislerimi söylersem o gün daha çok canım yanar diye düşündüm.
Ama aslında sensiz nasıl yaşarım, bilmiyorum El.
Seni ormanda bulduğumuz gün hayatım başladı.
Üstünde o sarı Benny's Burgers tişörtü vardı.
Kocaman şeyin içinde kaybolmuştun.
Tam orada, o anda seni sevdiğimi anladım.
Ondan beri her gün seni sevdim.
Seni iyi günlerinde de kötü günlerinde de seviyorum.
Seni güçlerin olsa da olmasa da seviyorum.
Seni olduğun gibi seviyorum. Benim süper kahramanımsın.
Ve…
Seni kaybedemem.
Duydun mu? Seni kaybedemem.
Her şeyi yapar, uçar, dağları yerinden oynatırsın.
Buna gerçekten inanıyorum.
Ama şu anda savaşman lazım, tamam mı?
El, beni duyuyor musun?
Savaşman lazım!
Savaşmalısın.
Savaş!
İşte böyle El, savaş!
Savaş!
Eddie!
Max!
Savaş!
-Joyce! -Hop!
Kahretsin.
Götler!
Evet!
Yüce bir güce veya Tanrı'nın müdahalesine inanmıyorum
ama bu mucizeydi.
O zaman bu mucizeyi harcamayalım.
-Dördüncü aşama. -Ateşi dayama.
Sen ve arkadaşların kazandığınıza inanıyorsunuz.
Değil mi?
Ama bu daha başlangıç.
Sonun başlangıcı.
Çoktan kaybettiniz.
Hayır.
Sen kaybettin.
Max!
Hay canına yandığım!
Evet!
Katinka!
Evet!
Eddie!
Tanrım!
Tanrım, Eddie…
-Durum kötü demek. -Hayır, iyileşeceksin.
-Hastaneye gitmeliyiz, tamam mı? -Tamam.
-Peki. Hadi. -Galiba… Tamam.
-Bir saniye duralım mı? -Tamam.
Bu sefer kaçmadım, değil mi?
Hayır, kaçmadın.
Benim için kuzucuklara göz kulak ol, tamam mı?
Sen göz kulak olacaksın.
Hayır dostum. "Göz kulak olacağım" de.
De hadi.
Göz kulak olacağım.
Güzel.
Çünkü gerçekten mezun olacağım galiba.
Bu yıl benim yılım Henderson.
Artık sonunda bu yıl benim yılım.
Seni seviyorum dostum.
Ben de seni.
Eddie.
Eddie, yapma.
Eddie!
Lucas!
Doktor lazım! Ambulans çağır! Çabuk, ambulans çağır!
-Lucas. -Buradayım.
Hiçbir şey hissedemiyorum, hiçbir şey göremiyorum.
Biliyorum, geçecek.
Şimdi yardım gelecek, tamam mı? Biraz dayan.
-Korkuyorum Lucas, çok korkuyorum. -Biliyorum.
-Ölmek istemiyorum, hazır değilim. -Ölmeyeceksin, dayan.
-Gitmeye hazır değilim. -Ölmeyeceksin, dayan.
Max. Hayır Max, benimle kal.
-Benimle kal Max, hayır. -Hayır!
Benimle kal Max. Bana bak Max. Max, bana bak.
Hayır, benimle kal Max. Dayan, biraz dayan.
Erica, yardım et!
Max.
Max! Benimle kal.
Benimle kal Max, hayır! Max, lütfen benimle kal!
Yardım edin!
Max!
-Dört kez çaldı. -Max.
Holly!
Hadi.
Hadi, orada olduğunu biliyorum.
Orada olduğunu biliyorum, hadi uyan.
Hayır.
Gitmiyorsun.
Hayır.
-Selam. -Selam?
Max yatıya kalmak istiyor.
Hangisi?
Wonder Woman bu. Namıdiğer Prenses Diana.
Hopper gibi değil. Mike gibi değil. Kendin gibi.
Vay be, inanılmaz!
İşe yarayacak mı?
Ne demiştim? Hayat aptal erkeklerden ibaret değil.
-Kurallara uygun mu? -Kuralları biz koyarız.
İKİ GÜN SONRA
HAWKINS'DEN AYRILIYORSUNUZ TEKRAR BEKLERİZ
Indianapolis'ten 130 kilometre uzaklıktaki minik Hawkins kasabası
yaklaşık 48 saat önce 7.4 şiddetinde bir depremle sarsıldı.
Deprem uzmanları buna benzer bir afetin neredeyse hiç görülmediğini söylüyor.
Şimdilik ölü sayısı 22.
Ama Roane'daki hastanelere akın devam ettiği
ve çok sayıda kayıp kişi olduğu için sayının artması bekleniyor.
Gidin, bu taraftan devam edin!
Eskiden güvenli olan kasabada yaşanan en yeni trajedi bu.
Bundan kısa süre önce de birkaç lise öğrencisi
Hellfire olarak bilinen yerel bir satanist tarikatın ayinlerinde öldürüldü.
Tarikat lideri ve cinayetlerin baş şüphelisi Eddie Munson
deprem olduğundan beri kayıp ve öldüğü düşünülüyor.
Ama bu korkan, öfkelenen ve cevap arayan Hawkins halkının içini rahatlatmıyor.
Neden bu kasaba? Bu kadar acıyı hak edecek ne yaptılar?
Giderek daha çok kişi trajedilerin bağlantılı olduğuna inanıyor.
Munson cinayetleri yüzünden
dünyalar arasında doğrudan cehenneme giden bir geçit açıldığı söyleniyor.
Şunu duyuyor musun? Şimdi "Cehenneme geçit açılmış" diyorlar.
Histeri iyice artsın, tam da bu lazımdı.
Haberler böyle, magazinden farkı kalmadı.
Nance, tavan arasında birkaç eski eşyanı daha buldum.
Bay Tavşan.
-İstersen kalsın. -Yok, yeni bir evde daha çok sevilir.
-Pizza mı söylediniz? -Pizza mı?
Anne!
Selam!
Bir daha tatile çıkmıyorsun, tamam mı?
Hatta üniversiteyi de unut, burada kalacaksın.
-İyi misin? -Evet, iyiyim.
-Ama Jonathan… -Deprem falan olmadı.
Biliyorum. Sandığından daha fazlasını biliyorum.
Nasıl?
-Size ulaşmaya… -Biliyorum, çok üzgünüm.
-İletişim kurma riskine giremedik. -Nasıl yani?
-Her şeyi anlatacağım, tamam mı? -Tamam.
Söz veriyorum.
Şu anda güvende olduğun için çok mutluyum.
-Lucas nerede? -Hastanede.
-Yaralandı mı? -Yok, hayır…
Tanrım. Haberiniz yok.
"Gözlerini açtı, söyleyeceği sözler boğazında düğümlenip kaldı.
Şaraba hakaret sayılacak o içkiyi kusmak istediğini unuttu.
Annesini, Morgan amcayı, babasını ve neredeyse diğer her şeyi unuttu.
Speedy yoktu.
Hız treninin göklere zarifçe uzanan rayları yoktu.
Ensesindeki tüylerin diken diken olduğunu hissetti.
Kocaman bir gülümseme ağzının kenarlarında belirmeye başladı.
'Speedy! Tanrım, geldim! Diyar'a geldim!'"
Tanrım.
-Sizi arayıp durduk. -Biliyorum. Duyar duymaz geldik.
Çok üzgünüm.
Ne zaman…
…uyanacağını biliyorlar mı?
Hayır.
Uyanmayabilirmiş.
Kalbi bir dakikadan uzun süre durdu.
Öldü.
Yani tıbben öldü ama sonra hayata döndü.
Nasıl oldu, doktorlar bilmiyor.
Mucize diyorlar.
Buradayım Max.
BAĞIŞ NOKTASI
-Selam. -Selam.
Battaniyelerle örtüler getirdik. Bir de kıyafetlerle oyuncaklar.
Vay canına, düzenlemişsiniz. Bunun için teşekkür ederiz.
Vergi makbuzu ister misiniz?
Hayır, gerek yok ama teşekkürler.
Yardım etmek için başka bir şey yapabilir miyiz?
Sonra yaşa göre gruplandırıyoruz. Bebek, kız, oğlan, erkek, kadın grubu var.
Kıyafetler çok kötü durumda falansa onları istemiyoruz.
Evet.
Bir fıstık ezmesi daha buldum, parçacıklı…
-Robin. -Selam.
-Burada ne işin var? -Fıstık ezmeli, reçelli sandviç yapıyorum.
Evet, tabii ki. Tesadüfe bak, ben de sandviç yapıyorum.
Süper.
Tuhaf geldiyse özür dilerim. "Sen niye buradasın?" anlamında demedim.
"Şaşırdım, seni görmek güzel oldu" anlamında dedim.
-Kötü anlamda düşünmedim. -Tamam.
Kusura bakma, bu aralar beynim karman çorman.
-Şey yüzünden… -Her şey.
Evet. Bir de Dan yüzünden.
Sevgilim. Daha doğrusu eski sevgilim.
Ziyarete gelmişti, bu olan bitenler kafasındaki bahar tatiline uymadı.
"Purdue'ya dönüyorum, bol şans" dedi.
Galiba iyi de oldu çünkü canımı sıkmaya başlamıştı.
Senaryosu yok diye Hızlı Günler'i kötülüyordu.
O anda terk etmeliymişim.
Üzgünüm. Çok üzgünüm.
Ben burada salak sevgilimden bahsediyorum, milletse aç karnına ne acılar çekiyor.
Şimdi de iki tarafı fıstık ezmeli bir ucube yarattım.
Neyim var, bilmiyorum.
Bazen ağzım beynimden hızlı çalışıyor. Kontrolden çıkmış bir tren gibi.
Ne kadar durdurmaya çalışsam da olmuyor. Anlıyor musun?
Evet, galiba anlıyorum.
Al, hediye.
-Bana mı? -Bir şey değil.
-Zahmet etmeseydin. -Ama ettim.
Hiç hak etmiyorum ki. Çok teşekkürler.
-Erken bir doğum günü hediyesi. -Çok teşekkürler, vay canına.
H2O.
Tüm yaşam formlarına gerekli.
KAYIP KİŞİLER PANOSU
Bay Munson.
Ben Dustin Henderson. Konuşabilir miyiz?
Konuşacak bir şeyimiz yok.
Yeğenim masum.
Hâlâ kayıp.
Bulunana kadar afiş asacağım.
İyi günler.
Yanındaydım.
Deprem olduğunda yanındaydım.
Eddie şimdi nerede peki?
Çok…
Çok üzgünüm.
Keşke herkes onu tanıyabilseydi.
Yakından tanıyabilseydi.
Çünkü onu çok severlerdi Bay Munson.
Çok severlerdi.
En sonda bile…
…Eddie olmaya devam etti.
Her şeye rağmen.
Sinirlendiğini bile görmedim.
Kaçabilirdi.
Kendisini kurtarabilirdi.
Ama savaştı.
Bu kasabayı korumak için savaştı ve can verdi.
Ondan nefret eden bu kasaba için.
Masum olmak ne kelime…
Bay Munson…
O bir kahraman.
Tanrım.
Kahretsin.
-Burası mahvolmuş. -Evet.
Bu biraz sorun olacak.
Supergirl'ü saklamamız lazım ama burası da Issız Kale sayılmaz.
Daha çok İğrenç Kale gibi.
Yapmayın çocuklar, Mike'ın odasının bundan kötü hâllerini gördüm ben.
Lafı soktu dostum.
Bakın, sular akıyor.
Ve de temizlik malzemeleri var.
Tamam, oldu.
Böyle tut.
Ne yapıyor?
Galiba mantar topluyor.
Biraz tuhaf bir tip.
-Aramıza hoş geldi, değil mi? -Evet, öyle.
-Baksana Nancy. -Efendim?
Burada olmadığım için üzgünüm.
Açıkçası iyi ki burada değildin.
İyi ki Mike ve Will'in yanındaydın yani.
Sen de iyi ki buradaydın.
Yoksa yetki kimde olacaktı? Steve'de mi?
Aslında artık biraz olgunlaşmış.
Evet, eminim.
Baksana.
Efendim?
Aramız iyi mi?
Evet.
-Öyle mi? -Evet, kesinlikle. Sadece…
Zor bir durum.
Sanki hayat sürekli büyük planlarımıza engel oluyor.
Evet, sanki.
Üniversite başvuruna dünyayı kurtardığını eklemek için çok mu geç?
Kabul mektubun…
Artık herhangi bir önemi kalmadı ama gelmiş miydi?
Hayır.
Daha gelmedi.
El seninle hiç konuştu mu?
Pek konuşmadı. Birazcık.
Doktor Brenner…
Ona hazır olmadığını söylemiş, El de haklı olduğunu düşünmeye başladı.
Saçmalık.
El olmasaydı, laboratuvardan ayrılmasaydı Max ölürdü.
Biliyorum.
Ama El daha önce hiç bu şekilde kaybetmemişti.
Yine fırsatı olacak.
Olmayacağını umalım. 1'in geberip gittiğini umalım.
Gebermedi.
Şimdi burada, Hawkins'de olduğum için onu hissedebiliyorum.
Yaralanmış, acı çekiyor.
Ama hâlâ yaşıyor.
Baştan beri bunları kimin yaptığını şimdi öğrenmek çok tuhaf.
Ama ne düşündüğünü ve nasıl düşündüğünü hâlâ hatırlıyorum.
Asla pes etmeyecek.
Her şeyi ve herkesi ele geçirmeden pes etmeyecek.
Onu öldürmeliyiz.
Ve öldüreceğiz.
Öldüreceğiz.
Resmî araç.
Max!
Selam evlat.
Selam.
Açık bıraktım.
-Kapıyı yedi santim açık bıraktım. -Biliyorum.
Hep inanmaya devam ettim.
Biliyorum, geçti.
Geçti, buradayım.
Buradayım.
Şey görünüyorsun…
Şişko değil miyim?
-Ve saçın… -Saçım mı?
Kendi saçına bak.
Evet.
Senin tarzını çaldım evlat.
Evet.
Nasıl olmuş?
Yakıyor.
İnanmaya devam eden tek sen değilmişsin.
İyi ki senin şu…
…konferansa gitmişsin.
İnanılmaz bir deneyimdi.
Selam.
Büyümüşsün.
Evet.
Sen de küçülmüşsün.
Anne, kar yağıyor!
Alt yazı çevirmeni: Deniz Mayadağ