Τέλειο.
-Κάπου… -Ναι.
Το κάνω εικόνα.
Εσύ, στην Ιντιάνα.
-Στην Ιντιάνα; -Ναι.
Κοίτα, έχεις μια πιο στωική… Αλά Κλιντ Ίστγουντ.
Ευχάριστα νέα, φίλοι μου.
Η Κατίνκα νιώθει καλύτερα. Να τη βάλουμε ξανά μπροστά;
Γιατί όχι;
Μαλάκα.
Αυτός ο τύπος.
Γιούρι!
Φτάνει.
Φτάνει. Έλα!
Τι διάολο κάνεις εκεί;
Κοντά τα χέρια σου, κουφιοκέφαλε.
Θες να το χαλάσεις; Να μας συλλάβουν ξανά για να πάρεις ανταμοιβή;
Κουκούτσι μυαλό δεν έχετε.
Γίνατε και μηχανικοί;
Δεν ακούγεται καλά.
Οι θόρυβοι, όμως, που ακούτε,
αυτό το…
Πολύ καλό σημάδι.
-Καλό σημάδι; -Ναι.
Όταν ικανοποιώ εγώ μια γυναίκα, κάνει θόρυβο.
Δεν ξέρεις εσύ. Το καταλαβαίνω.
Μα για όσους ξέρουν τι και πού να αγγίξουν, όπως εγώ,
ακούγεται πολύς θόρυβος.
Ναι.
Αυτά είναι τα πιο μικρά που βρήκα.
Από μπλουζάκια τέλος.
Κοίτα.
Χαριτωμένο.
Ο Γιούρι έχει ωραίο γούστο. Τι να πω;
-Συγγνώμη. -Συγγνώμη.
-Πάω από εκεί. -Εντάξει.
Τι σου έκαναν;
Θεέ μου.
Όχι, σιγά το πράγμα.
Έπρεπε να χάσω μερικά κιλά.
Είχα και χρόνο να σκεφτώ.
Ποιος είμαι και…
τι έχω κάνει.
Κακώς σου έστειλα το μήνυμα.
Δεν ήξερες τι θα γινόταν.
Ήξερα ότι θα ήταν επικίνδυνο.
Κι εγώ το ήξερα.
Δική μου επιλογή ήταν.
Πάλι το ίδιο θα επέλεγα, κι ας ξέρω όσα ξέρω.
Θα το έκανα.
Συν ότι έχουμε να βγούμε και ραντεβού.
Το θυμάσαι;
Αν το θυμάμαι;
Το ονειρεύομαι.
Ναι;
Ναι.
Τα έχω κανονίσει όλα.
Για πες.
Θα παραγγείλω
δύο φορές κριτσίνια. Δύο.
Σου τρέχουν τα σάλια με αυτά.
Στο Ένζο βάζουν μπαχαρικά. Δεν ξέρω τι, αλλά είναι νόστιμα.
Και τα βουτάς σε ελαιόλαδο. Τι να λέμε τώρα!
Για κυρίως, είμαι ανάμεσα στο μοσχάρι και τα λαζάνια.
Νομίζω όμως ότι θα πάρω λαζάνια.
Στάσου, δηλαδή ονειρεύεσαι κριτσίνια και λαζάνια;
Κάτι νερόβραστες σούπες, μουχλιασμένο ψωμί και σκουλήκια τρώω.
Ναι, λοιπόν, κριτσίνια και λαζάνια ονειρεύομαι.
Σταύρωσέ με.
Πρέπει να ονειρεύομαι κάτι άλλο;
Εσύ θα μου πεις.
Κοίτα,
έχει κρασί.
Ωραίο το κρασί.
Σκεφτόμουν ένα ωραίο Cheeanti.
-Chianti. -Chianti, σωστά.
-Και μετά επιδόρπιο. -Επιβάλλεται.
Θα φάμε σίγουρα.
Και μετά;
Δεν ξέρω.
Βάλε τη φαντασία σου να δουλέψει.
Τι να την κάνεις τη φαντασία;
Να πάρει!
Μην ξεχνάς, ακούν!
Εντάξει. Θα τα πω άλλη μία φορά.
-Φάση πρώτη. -Πάμε στην Έρικα στις κούνιες.
Θα ειδοποιήσει Μαξ και Λούκας.
-Φάση δεύτερη. -Δόλωμα στον Βέκνα.
Κυνηγά τη Μαξ, μπαίνει σε έκσταση.
-Φάση τρίτη; -Διώχνουμε τις νυχτερίδες.
Τέταρτη.
Μπαίνουμε στο χωρίς νυχτερίδες κρησφύγετο
και φλαμπέ.
Δεν προχωράμε στην επόμενη φάση αν δεν δώσουμε σήμα.
Δεν αποκλίνουμε από το σχέδιο, ο κόσμος να χαλάσει.
Καταλάβατε;
Καταλάβαμε.
-Πρόσεχε. -Ευχαριστώ, δικέ μου.
Άντε να δούμε.
Τι, θέλει να τον χειροκροτήσουμε;
Εντάξει.
Πάμε.
Φέρε το χέρι σου.
Παιδιά, ακούστε.
Αν στραβώσει έστω και λίγο το πράγμα,
την κάνετε.
Τραβήξτε την προσοχή των νυχτερίδων,
απασχολήστε τες κι αφήστε τον Βέκνα σ' εμάς.
Όχι εξυπνάδες και ηρωισμοί.
-Εντάξει; Είστε… -Δολώματα.
Έγνοια σου, εσύ θα είσαι ο ήρωας.
Εννοείται.
Κοίτα τα μούτρα μας.
Δεν είμαστε ήρωες.
Στιβ;
Κάν' τον να πληρώσει.
ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑΤΟ Η ΜΕΤΑΦΟΡΑ
Όπως είπα, έχω πάρει παντού.
Ναι. TWA, Pan Am, Eastern.
Ας μην είναι χωρίς επιστροφή. Μία θέση θέλω εγώ.
Κάντε κάτι, σας παρακαλώ.
Μια συγγενής μας είναι βαριά άρρωστη
και δεν ξέρω αν θα βγάλει τη νύχτα.
Υπάρχει τρόπος να…
Όχι.
Όπως είπα, έχω τηλεφωνήσει σε αυτούς.
Υπάρχει περίπτωση
να μιλήσω με διευθυντή;
Δεν είναι κανείς εκεί;
Μα δεν μπορώ να τηλεφωνήσω…
Πάρε ανάσα. Ηλιοτρόπιο.
Ουράνιο τόξο. Τρία δεξιά. Τέσσερα αριστερά.
Τρία.
Ουράνιο τόξο.
Φύγε!
-Να πάρει. -Τι είπαν;
Αύριο.
-Είναι πολύ αργά. -Σκατά.
-Το ξέρω. -Παιδιά;
Να μπούμε εκεί με τις αποσκευές.
Με τις αποσκευές;
Θα πάθουμε ασφυξία.
Τα σκυλιά εκεί τα βάζουν.
Δεν παθαίνουν.
-Έλεος. -Γαμώτο.
Έχω τρόπο.
Να προστατέψουμε τη Μαξ.
Από εδώ.
Αυτή είναι η Μαξ.
Όταν ο Ένα επιτεθεί, θα μπει στο μυαλό της.
Κι εγώ μπορώ να μπω.
Μπήκα στο μυαλό της μαμάς, του Μπίλι.
Μπορώ να μπω και στης Μαξ.
Θα με πάει στον Βέκνα.
Μπορώ να μεταφερθώ.
Μπορώ να την προστατεύσω.
Από τον Ένα.
Θα τον πολεμήσω από δω.
-Μάχη μυαλού. Φοβερό. -Πιστεύεις ότι μπορεί να πετύχει;
Θέλει μια μπανιέρα.
Ναι. Να μπεις στο μυαλό καθαρή.
Όχι. Είναι δεξαμενή αποκλεισμού αισθήσεων. Ηρεμεί. Συγκεντρώνεται στις δυνάμεις.
Μια στιγμή.
Μόλις περάσαμε ένα μοτέλ.
Δεν θα έχουν αρκετό αλάτι.
Για πόσο αλάτι μιλάμε, φιλάρες;
Εξαρτάται από το μέγεθος της μπανιέρας. Πολύ.
Φτάνουν 300 κιλά;
Ξέρεις μέρος που έχει 300 κιλά αλάτι;
Λοιπόν…
Ναι.
Ναι. Μια χαρά.
Ποιο πράγμα;
Ξέρω ένα μαγικό μέρος με ό,τι χρειάζεσαι, γενναία φίλη με υπερδυνάμεις.
Η μάχη μυαλού ξεκινάει.
Ελάτε.
Εμπρός, πάμε. Τώρα!
ΒΡΗΚΑ ΤΟΝ ΒΕΚΝΑ
ΠΡΩΤΗ ΦΑΣΗ;
Να σου πω.
-Κάτι βρήκαμε, νομίζω. -Στείλε τον Ράιαν.
Δεν θέλω να χάνω χρόνο με μαλακίες.
Δεν θες να στείλεις τον Ράιαν.
Ξέρεις το σπίτι στη Μόρχεντ;
Ναι.
Τι είναι;
Και ποια ήταν αυτή η μυστηριώδης γυναίκα;
Δεν ξέρω.
Δεν ήταν και πολύ ομιλητική.
Πέντε λεπτά προσπαθούσα να την πείσω ότι ήμουν αληθινός.
Υποτίθεται ότι είμαι νεκρός.
Τελικά, εκεί που τη μισοέπεισα,
μου ανοίχτηκε και είπε ότι είναι…
Φίλη του γιατρού.
Κι εγώ. Δώσ' τον να του μιλήσω.
Ο γιατρός είναι αδιάθετος.
"Αδιάθετος";
Γίνεται χειρότερο.
Ο γιατρός είναι με το κορίτσι.
Και το κορίτσι πήγε να πολεμήσει το κακό στο Χόκινς
και χάθηκε η επαφή με τον γιατρό, το κορίτσι.
Το κορίτσι, δηλαδή
η Εντ.
Αυτή πρέπει να είναι.
Η κόρη σου είναι, Αμερικάνε;
Έχουν κι άλλους μαζί.
Τα παιδιά της Τζόις.
Μελαγχολήσαμε, βλέπω.
Και είναι κατανοητό.
Αλλά πρέπει να σκεφτούμε
ότι είναι πολύ πιθανό
αυτή η μυστηριώδης γυναίκα να είναι Κα Γκε Μπε.
-Και είναι… -Όχι.
Λέει την αλήθεια.
Τα σωματίδια που είδαμε στο εργαστήριο ήταν ζωντανά.
Κι αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ανοιχτή πύλη στο Χόκινς.
Πύλη;
-Τι σημαίνει αυτό; -Πρέπει να γυρίσουμε πίσω τώρα.
Γιατί αργεί τόσο; Είπε ότι θέλει λίγο.
Να μας σαμποτάρει, εννοούσε.
Πάλι μας δουλεύει.
Να τον απειλήσουμε με όπλο, τότε.
Και μετά τι; Θα μας φλομώσει στα ψέματα.
Άσχετο αυτό. Αν τα παιδιά σας όντως διατρέχουν άμεσο κίνδυνο,
και τώρα να φεύγαμε, δεν θα φτάναμε εγκαίρως.
Το νωρίτερο, αύριο αργά.
Δεν χρειάζεται να γυρίσουμε.
Όχι απόψε.
Ό,τι κακό κι αν είναι αυτό, έχει συλλογικό νου.
Και ξέρουμε ότι ένα μέρος του είναι στη Ρωσία.
Δεν θα το πολεμήσουμε στο Χόκινς.
Να καταστρέψουμε τα σωματίδια.
Αν είμαστε τυχεροί, θα πάθει ζημιά και τα παιδιά θα έχουν πλεονέκτημα.
Μισό.
Μιλάμε για τα σωματίδια μέσα στη φυλακή;
Η φυλακή από την οποία αποδράσαμε παρά τρίχα;
Δραπετεύσαμε.
Θα ξαναμπούμε.
Τζιμ!
Μας ψάχνει όλος ο σοβιετικός στρατός.
Και θα είμαστε εκεί που δεν το περιμένουν.
Είναι λεπτή η γραμμή ανάμεσα στο θάρρος και την ηλιθιότητα,
και αυτό είναι ξεκάθαρα ηλίθιο.
Σαν το Και οι 12 Ήταν Καθάρματα. Μόνο που είμαστε τέσσερις.
Τρεις, βασικά.
Είναι πιο εύκολο το να μπούμε απ' το να βγούμε.
Χρειαζόμαστε αερομεταφορά. Εδώ βοηθάς εσύ.
Δεν ξέρω πώς, αλλά θα βάλεις τον Γιούρι να πετάξει το ελικόπτερο.
Έγινε.
Ο Γιούρι ανέφερε κάτι για φλογοβόλο, σωστά;
Ναι.
Αυτό κάνει.
Είναι μια χαρά.
Με δουλεύεις.
Έχετέ μου εμπιστοσύνη, φιλάρες.
Σερφάρουμε, φιλάρα.
Ωραία πουκαμισιά, φιλάρα.
Ευχαριστώ, φιλάρα.
Άκου, πολύ ευχαρίστως θα τάιζα συνάδελφο Σέρφερ,
αλλά η κουζίνα έκλεισε πριν από πέντε λεπτά,
οπότε δεν έχει άλλες πίτσες απόψε.
Δεν πειράζει, φιλάρα.
Δεν ήρθαμε για τις νόστιμες πίτσες.
Βλέπεις το παράξενο κορίτσι;
Μια μπανιέρα με αλάτι θα ενισχύσει τις υπερδυνάμεις της,
ώστε να σώσει τον κόσμο από έναν πολύ κακό τύπο.
Για την μπανιέρα με το αλάτι,
θέλουμε την κουζίνα σου.
Απλώς,
θα βρεθώ με τον Τσαζ στο Taco Bell σε δέκα λεπτά. Οπότε…
Φιλάρα.
Δεν ζητάμε να βοηθήσεις δωρεάν.
Έχεις πιει ποτέ
Purple Palm Tree Delight;
Τα προβλήματά σου θα κάνουν φτερά.
Σαν τους σπόρους μιας πικραλίδας στον άνεμο.
ΛΥΠΟΥΜΑΣΤΕ! ΚΛΕΙΣΤΑ
Πρώτη στα χρονικά μάχη μυαλού σε καταψύκτη πιτσαρίας.
Καλή φάση, έτσι;
Δεν είναι κακό.
Καθόλου κακό.
Τώρα το διασκεδάζουμε.
Χριστέ μου.
Είναι
σαν να προοριζόταν για άλλη διάσταση.
Τι λες, Χέντερσον;
Είσαι έτοιμος για την πιο μέταλ συναυλία στην παγκόσμια ιστορία;
Είναι ρητορική ερώτηση;
Εμπρός, λοιπόν.
Δεν θέλω να φρικάρει κανείς,
αλλά έχουμε ξαναδεί αυτό το δέντρο.
Αδύνατον.
Μεγάλη βλακεία.
Να κατέστρεφε ο Βέκνα τον κόσμο επειδή χαθήκαμε στο δάσος;
Δεν χαθήκαμε, Ρόμπιν.
Πρόσεχε τις κληματσίδες! Συλλογικός νους.
-Το θυμάσαι; -Ευχαριστώ!
Μην ανησυχείς.
Απλώς αγχώνεται. Ξέρεις, φοβάται.
Ναι. Το ξέρω.
Απλώς…
Είναι πολύ αδέξια;
Μου είπε ότι άργησε πολύ να περπατήσει όταν ήταν μωρό.
Δεν πρέπει να γελάω.
Όταν ήμουν μωρό, μπουσουλούσα προς τα πίσω.
Μπουσουλούσες προς τα πίσω;
Να, έσπρωχνα με τα χέρια μου έτσι.
Πάντα με την όπισθεν.
Λογικό. Σπρώχνεις για να κουνηθείς.
Όχι, δεν είναι λογικό.
Για το μυαλουδάκι που είχα τότε, ήταν.
Μέχρι που έπεσα με τον πισινό από τις σκάλες
και χτύπησα πολύ το κεφάλι μου.
Ναι.
Μάλιστα. Έτσι εξηγούνται
πάρα πολλά.
Ναι.
Όντως εξηγούνται.
Αμέσως αποκτώ μεγάλη αυτοπεποίθηση.
Αλλά είμαι και ηλίθιος.
Που είναι ένας βάναυσος συνδυασμός.
Το καλό όμως είναι
ότι με το χτύπημα στο κεφάλι μπόρεσα να αλλάξω.
Να μάθω.
Μπόρεσα
να μπουσουλήσω μπροστά.
Άκου, αυτό που προσπαθώ να πω και το φέρνω χαζά και απέξω απέξω είναι
ότι σε ευχαριστώ.
Μ' ευχαριστείς;
-Ναι. -Για τι;
Που μου έδωσες γερό χτύπημα στο κεφάλι πριν από δύο χρόνια.
Το είχα ανάγκη.
Μου άλλαξε τη ζωή.
Και τώρα μπουσουλάω μπροστά.
Αργά.
Αναρωτιέμαι μερικές φορές…
Ξέρεις,
αν με είχε χτυπήσει άλλη στο κεφάλι πριν από σένα, θα ήταν αλλιώς τα πράγματα;
Αν συναντιόμασταν για πρώτη φορά τώρα, ένα κομμάτι μου
πιστεύει ότι θα ήμασταν ακόμη μαζί.
Στιβ…
Θυμάσαι το όνειρό μου;
Να γυρίζω τη χώρα με τα έξι κουτσούβελα;
Είναι αλήθεια.
Κάθε λέξη.
Αλλά παρέλειψα ένα κομμάτι.
Είναι το πιο σημαντικό.
Είσαι κι εσύ εκεί.
Πάντα ήσουν εκεί.
Παιδιά!
Παιδιά. Φοβερά νέα!
Μάλλον δεν πήραμε λάθος δρόμο.
Ελάτε.
-Πάμε! -Εντάξει.
Μην τρέχεις. Ρόμπιν.
Η Έρικα.
Πού 'ναι οι φύλακες;
Ίσως είναι πιο εύκολο τελικά.
Δεν ξέρω, Τζιμ. Έχω ένα κακό προαίσθημα.
Έχω μια ερώτηση.
Κι αν δεν θέλω να απαντήσω;
Πάντα ήσουν δειλός;
Ο Γιούρι Ισμαΐλοφ
μπορεί να είναι πολλά,
ακόμα και προδότης.
Αλλά
δειλός δεν είναι.
Αν είναι έτσι,
γιατί χρονοτριβείς;
Τι χρωστάω σ' αυτούς τους Αμερικάνους;
Τίποτα!
Δεν έχει να κάνει μόνο με την Αμερική, λαθρέμπορε.
Μας προειδοποίησαν για ένα μεγάλο κακό στον κόσμο.
Ένα κακό που δεν σταματά,
που δεν σέβεται σύνορα.
Αφού ισοπεδώσει τη γη τους,
θα κυνηγήσει εμάς μετά.
Τις οικογένειές μας.
Την πατρίδα μας.
Το είδες με τα μάτια σου.
Ξέρεις ότι είναι αλήθεια.
Κι όμως συνεχίζεις να κάνεις κόλπα.
Μου είπαν ότι ο λαθρέμπορος του φιστικοβούτυρου
ήταν κάποτε σπουδαίος άνθρωπος.
Πριν μπλέξει με ποτό και τζόγο.
Ότι οδήγησε τους άντρες του σε νίκη επί των Κινέζων στο Νταμάνσκι.
Είναι αλήθεια;
Αλήθεια είναι.
Πού είναι τώρα αυτός ο ήρωας;
Γιατί δεν τον βλέπω.
ΓΕΙΑ ΣΟΥ
ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ.
ΚΙ ΕΓΩ!
ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ;
Έλα.
Τα πιτσουνάκια απάντησαν.
Η Μαξ, στη δεύτερη φάση, θα αποσπάσει την προσοχή του Βέκνα.
Καλά μέχρι στιγμής.
Δεν φτάσαμε ακόμη στα δύσκολα.
Τσίμπα το δόλωμα, καθίκι.
Τσίμπα το δόλωμα.
Να σου πω!
Μαλάκα!
Είμαι εδώ.
Τέρμα η μουσική.
Τέρμα τα παιχνίδια.
Μ' ακούς;
Τι περιμένεις;
Έλα! Με θέλεις ή όχι;
Εντάξει, σχεδόν τελείωσα.
Ελπίζω αυτό να αποκλείσει το περιφερειακό φως.
Σκοτάδι, άρα μια χαρά.
Αλλά έχω μια σημαντική ερώτηση.
Είμαι κουλ;
Νιώθω ότι είμαι πολύ κουλ.
Χαζογελάς; Χαζογελάς γιατί είμαι φοβερός.
Δεν το βλέπω, μα ξέρω ότι χαμογελάς γιατί είμαι κούκλος. Ναι;
-Μάικ. -Ναι;
Μου
έλειψες.
Ναι.
Κι εμένα μου έλειψες.
Ξέρεις,
τις τελευταίες μέρες, σκέφτηκα την τελευταία μας κουβέντα.
Πριν από όλα αυτά με την αστυνομία και τον κακό χαμό.
Μάλλον…
Απλώς…
Δεν ξέρω.
Θέλω να πω ότι…
Έτοιμη η πίτσα, Ρωμαίε.
Η υπερβολικά απίθανη γεύση δεν αδειάζει την μπαταρία σου, έτσι;
-Φίλε, είναι ανανάς. -Φάε πρώτα.
Καλή.
-Είναι καλή; Τι εννοείς; -Πολύ καλή.
Αυτό είναι τρελό. Βλασφημία. Φρούτα στην πίτσα;
-Έφαγες; Φάε πρώτα. -Όχι.
-Φάε πρώτα. -Μη! Δεν είμαι σκύλος.
-Δεν είμαι μωρό. Ευχαριστώ! -Άνοιξε.
-Φάε πρώτα. -Όχι!
-Φάε πρώτα. -Σταματήστε!
Όχι! Εντάξει.
Έχεις δίκιο. Καλή είναι.
Θυμάσαι που είπες ότι σου κόλλησε Lego στη μύτη;
-Τι; -Ναι.
Ήταν σαν οικοδόμος.
Τον έλεγες Λάρι.
Δεν θυμάσαι; Ευδιάκριτο μπουφάν και καπέλο που έβγαινε.
Ναι.
Αμυδρά.
Εγώ το θυμάμαι σαν να ήταν χτες.
Φρίκαρα, δικέ μου.
Γιατί αυτός ο Λάρι είχε μπει πολύ μέσα.
Δεν ξέρω πώς τον έφτασες εκεί.
Με τσιμπιδάκι τον έβγαλα.
-Χαζομάρες. -Όχι.
Όχι, σου το ορκίζομαι.
Δεν ξέρω, απλώς…
Παλιά ζητούσες τη βοήθειά μου.
Το συζητούσαμε έστω.
Νιώθω ότι δεν το κάνεις πια.
Όχι όπως πριν.
Έχω μεγάλο μερίδιο ευθύνης.
Τον τελευταίο χρόνο…
ήμουν απόμακρος.
Ή μαστουρωμένος.
Ναι.
Μα δεν έχει σχέση μ' εσένα.
Είναι οι δικές μου μαλακίες. Κρύβομαι από τα προβλήματά μου.
Η αλήθεια είναι
ότι μου λείπει να μιλάμε.
Μου λείπει πολύ.
Και νομίζω
ότι ιδίως τώρα
πρέπει να μιλάμε.
Γιατί τα πράγματα περιπλέκονται.
Πιο πολύ απ' ό,τι με τα Lego στη μύτη σου.
Απλώς
δεν θέλω να ξεχνάς ότι είμαι εδώ.
Πάντα θα είμαι εδώ.
Ό,τι κι αν γίνει.
Γιατί είσαι αδερφός μου.
Και σ' αγαπάω.
Και τίποτα στον κόσμο,
τίποτα,
δεν θα το αλλάξει αυτό.
Κατάλαβες;
Ναι.
Κι εγώ πάντα
θα είμαι εδώ.
Το ξέρω.
Το ξέρω. Έλα εδώ.
Έλα.
Όλα θα πάνε καλά.
-Ναι; -Ναι.
Νομίζω ότι είναι έτοιμο.
Εντάξει.
Ήρθε η ώρα.
Τρελή φάση.
Τους βρήκα.
Κρατάνε μια λάμπα.
Μια μπλε λάμπα.
Τι περιμένεις, μαλάκα;
Εδώ είμαι.
Εδώ είμαι!
Τι συμβαίνει, Εντ;
Δεν έχει αποτέλεσμα.
Τι πράγμα;
Το σχέδιο της Μαξ.
Ξέρω ότι με ακούς.
Ότι διαβάζεις τις σκέψεις μου.
Και τις χειρότερες.
Ίσως κυρίως τις χειρότερες.
Σκέφτηκα αυτό που είπες.
Πως ήθελα να πεθάνει ο αδερφός μου.
Νόμιζα ότι ήθελες να με συγχύσεις.
Να με εξοργίσεις.
Δεν ήταν όμως αυτό, έτσι;
Έλεγες την αλήθεια.
Ο Μπίλι έκανε τη ζωή μου κόλαση.
Σε κάθε ευκαιρία.
Οπότε, μερικές φορές…
ξαπλωμένη στο κρεβάτι το βράδυ,
προσευχόμουν…
Προσευχόμουν να πάθει κάτι.
Κάτι απαίσιο.
Ήξερα ότι οδηγούσε πολύ γρήγορα, οπότε τον φανταζόμουν
να τρακάρει.
Να σκοτώνεται με το ηλίθιο αμάξι.
Απλώς…
ήθελα να φύγει απ' τη ζωή μου.
Για πάντα.
Ήθελα να εξαφανιστεί.
Τη μέρα που πέθανε…
νομίζω ότι γι' αυτό
έμεινα άπραγη.
Παρακολουθούσα.
Όχι από φόβο
ή αδυναμία.
Αλλά επειδή…
δεν ήξερα αν του άξιζε να σωθεί.
Προσπάθησα να μου το συγχωρήσω.
Προσπάθησα, αλλά
δεν μπορώ.
Δεν μπορώ.
Οπότε, τώρα…
όταν ξαπλώνω το βράδυ…
προσεύχομαι να μου συμβεί κάτι.
Να μου συμβεί κάτι απαίσιο.
Γι' αυτό είμαι εδώ.
Γιατί…
θέλω να με πάρεις μακριά.
Και θέλω…
να με κάνεις να εξαφανιστώ.
Είναι
αλήθεια αυτό;
Ήθελες να πεθάνει ο Μπίλι.
Γιατί μιλάς;
Αυτά σκέφτεσαι και για μένα;
Τι;
Όχι, Λούκας, ποτέ.
Οι φυσιολογικοί άνθρωποι δεν φαντάζονται ότι σκοτώνουν άλλους.
Το αντιλαμβάνεσαι, έτσι;
Σε παρακαλώ.
Νόμιζα ότι γινόσουν καλά.
Αλλά δεν γίνεσαι, έτσι;
Είσαι άρρωστη.
Δεν το εννοείς αυτό.
Ίσως είναι καλό να σε πάρει.
Ίσως είναι το καλύτερο.
Για την ακρίβεια,
χαίρομαι που θα πάρει εσένα.
Θα είσαι η εκλεκτή.
Η τέταρτη. Η τελευταία θυσία.
Εσύ, λοιπόν,
θα διαλύσεις τον κόσμο.
Μαξ; Μ' ακούς;
Μαξ!
Την ελέγχει.
Μαξ.
Πού πας; Μη φοβάσαι.
Μη με πλησιάζεις.
Μαξ, νόμιζα ότι είσαι έτοιμη.
Να εξαφανιστείς!
Μη με πλησιάζεις, είπα!
Μαξ; Όλα καλά.
Έρχομαι.
Κρατήσου λίγο ακόμα.
Δεν ξέρω αν το ακούς αυτό, αλλά συγγνώμη.
Χίλια συγγνώμη, Μπίλι.
-Μαξ, αγάπη μου. -Μαμά;
-Όλα θα πάνε καλά. -Έτοιμη;
Γύρνα
Κοίτα
Γεια.
-Γέλασμα ή κέρασμα; -Να βλέπατε τις φάτσες σας!
Μαξίν.
Τι γίνεται τώρα;
Νομίζω
ότι είμαι σε μια ανάμνηση.
Σε ανάμνηση της Μαξ.
Τη βλέπεις; Βλέπεις τη Μαξ;
Όχι.
Μα είναι εδώ.
Πρέπει να είναι εδώ.
Εντάξει, είναι μέσα. Έναρξη τρίτης φάσης.
Είναι μέσα. Τρίτη φάση.
Ελήφθη. Έναρξη τρίτης φάσης.
Ας ελπίσουμε να ακούσουν.
Κρίσι, αυτό είναι για σένα.
Εντάξει, κάνει δουλειά.
Πάμε.
Πού πας, Μαξίν;
-Τη βλέπεις; -Ναι.
Τη βλέπω.
Σκατά.
Μαξ!
Βγάλε με από δω!
Μαξ! Άνοιξε την πόρτα!
Άνοιξε την πόρτα!
Άσε με!
Έντι!
Να κλειστούμε μέσα σε 30 δευτερόλεπτα!
Σε 20!
Μαξ! Άνοιξέ μου!
Μαξ!
Σε δέκα!
Μαξ!
Πέντε!
Ένα!
ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΣ ΧΟΡΟΣ
Γαμώτο.
-Προχώρα! -Πάμε!
-Έντι, έλα! -Γρήγορα!
-Γαμώτο! -Πάμε!
Γρήγορα! Έντι, κλείσε!
Γρήγορα, έλα!
Φίλε!
-Τρελό μέταλ! -Αν είναι δυνατόν!
Θεέ και Κύριε.
Τι έγινε εδώ;
Μπήκε το τέρας.
Επενέβησαν οι φρουροί.
Τα πυρά έσπασαν τις δεξαμενές.
Ζωντάνεψαν τα άλλα.
Τα σωματίδια.
Ρώτα τον για τα σωματίδια.
Λέει ότι τα αποκαλούν "σκιά".
Η σκιά
μπήκε μέσα τους.
Σε ποιους;
Να η απάντηση στην ερώτησή σου, Τζιμ.
Μέσα σε αυτά είναι η σκιά.
Σκατά.
Δεν είναι καλό αυτό.
Σκατά.
Όλα καλά.
Το 'χεις.
Γιατί δεν παίζεις με κούκλες εσύ;
Σπάσε, ρε.
Μαξ.
Μαξ!
Τη βρήκα.
Μα είναι μικρή.
Δεν με βλέπει.
Δεν με ακούει.
Βλέπεις κάτι περίεργο
στην ανάμνηση;
Βλέπεις πουθενά τον Βέκνα ή τον Νοοβόρο;
Όχι, όλα
είναι φυσιολογικά.
Υπάρχει κάτι
που δεν κολλάει.
Νομίζω ότι είναι
άλλη ανάμνηση.
Ανάμνηση μέσα σε ανάμνηση;
ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΧΟΚΙΝΣ
Γαμώτο.
Γιατί αργούν τόσο, διάολε;
Άσε με, μπουμπούνα!
Βούλωσέ το, θα σου σπάσω τα χέρια. Ακούς, σκατό;
Σκατά.
Τζέισον;
Δεν πρέπει να είσαι εδώ.
-Τι διάολο έκανες; -Τζέισον.
Πρέπει να φύγεις.
Αυτό έκανες στην Κρίσι;
-Άκου, Τζέισον. -Να σου πω.
-Πρέπει να φύγεις. -Μ' ακούς;
Τζέισον, μην την αγγίζεις.
-Δεν κάνω πλάκα. -Να σου πω.
-Σε παρακαλώ. -Ακούς;
Πήγαινε πίσω!
Ούτε βήμα.
Στάσου. Μην το κάνεις αυτό τώρα.
-Μη. -Ελπίζω να έχεις δίκιο.
-Μια στιγμή. -Είναι κανείς άλλος εδώ;
Όχι.
Γύρνα.
-Τι; -Γύρνα!
Εντάξει. Ηρέμησε.
-Και άσε κάτω τον φακό. -Εντάξει.
Άδειασε τις τσέπες σου.
-Άδειασε τις τσέπες σου! -Εντάξει.
Εντάξει.
Άκου τι θα γίνει.
Θα πάω στην κορυφή της σκάλας.
Θα κοιτάω που θα την ξυπνάς απ' την κατάσταση αυτήν.
Δεν μπορώ.
Τζέισον.
Αν την ξυπνήσω πολύ σύντομα,
θα πεθάνουμε όλοι.
Όχι.
Αν δεν την ξυπνήσεις, εσύ θα πεθάνεις, Σινκλέρ.
Μόνο εσύ.
-Έκλεισες την περίφραξη; -Ναι.
Ωραία. Μπορείς να την ξανανοίξεις.
Θες να μας πεις τι σκέφτεσαι ή να διαβάσουμε το μυαλό σου;
Ο λάκκος σχεδιάστηκε για να παγιδεύονται τέρατα.
Τα φέρνουμε εδώ, τα κλειδώνουμε,
τα πυρπολούμε από ψηλά,
και μακάρι να δώσουμε το πάνω χέρι στα παιδιά.
Εντάξει.
Συμφωνώ.
Εκτός από το
"τα βάζουμε όλα μέσα".
Είναι συλλογικός νους.
Προσελκύεις το ένα,
τα προσελκύεις όλα.
Εσύ ο ψήστης.
Εντάξει.
Εσύ ο δεσμοφύλακας. Ενεργοποιείς την περίφραξη.
Κι όταν μπουν όλα μέσα, κλειδώνεις την πόρτα.
Κι εσύ;
Εγώ είμαι το δόλωμα.
Αυτό εκεί. Το βλέπετε; Στα πλυντήρια;
Δεν είναι μακριά από δω.
Είναι ολομόναχο.
Είναι ο στόχος μας.
-Όχι! -Πάμε!
Έλα.
Κάποτε θα πεθάνω.
Όχι σήμερα, όμως.
Έχω να πάω και σ' ένα ραντεβού.
Δεν ξέρω, Χοπ.
Αυτήν τη φορά,
θα είναι διαφορετικά.
Το καλό που σου θέλω.
Δεν ξανακάνω άλλη κηδεία.
Μαλακισμένα!
Τόσο εύκολα τα παρατάτε;
Είναι απαραίτητο αυτό;
Είναι στην ταράτσα.
Σκατά.
Δεν μπορούν να μπουν, έτσι;
Ψοφήστε!
Ψοφήστε, μπάσταρδα!
Ψοφήστε!
Σιγά σιγά.
Στιβ!
Νάνσι!
Στιβ!
Έντι!
Σε χρειάζομαι!
Κάνε στην άκρη!
Γαμώτο.
-Ωραία. -Ευχαριστώ.
Άλλοι αεραγωγοί;
Γαμώτο.
Γαμώτο!
Γαμώτο.
Γαμώτο!
Δεν θα κρατήσει!
Πάμε!
Έλα! Γρήγορα!
Έντι, έλα!
Έντι, έλα! Πάμε!
Έντι, λίγο θες! Έντι! Πάμε!
Έντι.
Έντι!
Τι κάνεις; Έντι, όχι!
Έντι!
Έντι, σταμάτα!
Σταμάτα!
Έντι, τι κάνεις;
-Κερδίζω πιο πολύ χρόνο. -Όχι!
Έντι, σε παρακαλώ!
Δεν μπορείς να μου κρυφτείς, Μαξ.
Νομίζεις ότι δεν βλέπω τι κάνεις;
Φιλάει ωραία ο Μάικ;
Νομίζεις ότι δεν βλέπω
τα πάντα;
-Σε παρακαλώ. -Νόμιζες ότι θα με ξεγελούσες;
Νόμιζες ότι οι φίλοι σου
θα με σταματούσαν;
Τους βλέπω.
Βλέπω τους φίλους σου
τόσο καθαρά
όσο…
Σταμάτα!
…βλέπω εσένα.
Τους νιώθω.
Τους νιώθω
που πεθαίνουν.
Ήρθε η ώρα, Μαξ.
Ήρθε η ώρα.
Τον λέμε Βέκνα.
Ζει σε άλλη διάσταση.
Γι' αυτό δεν τον βλέπεις.
Ο Έντι Μάνσον και οι ακόλουθοί του στο Χελφάιαρ,
όλοι καλέσατε τον Βέκνα;
Όχι, δεν ακούς. Άκου.
Δεν υπάρχει αίρεση.
Ποτέ δεν υπήρξε.
-Θες να το πιστέψω; -Αλήθεια είναι.
-Γιατί πήγε η Κρίσι στον Έντι; -Για ναρκωτικά.
Ψεύτη!
Εντάξει.
Η Κρίσι
έβλεπε πράγματα.
Τρομερά πράγματα.
Που ο Βέκνα την ανάγκαζε να δει.
-Φοβόταν. -Όχι.
Χρειαζόταν βοήθεια.
Ξέρω ότι λες ψέματα.
Αν η Κρίσι φοβόταν, αν ήθελε βοήθεια, θα ερχόταν σ' εμένα!
Όχι στον Έντι!
Όχι στο φρικιό!
Κάνεις λάθος για τον Έντι.
Όχι.
Μα έκανα λάθος για σένα.
Δεν έπρεπε να σε βάλω στην παρέα.
Κακώς ήθελα να μπω.
Νόμιζα ότι ήθελα να σας μοιάσω.
Δημοφιλής.
Φυσιολογικός.
Μα απ' ό,τι φαίνεται,
ο φυσιολογικός είναι ένας ψυχοπαθής.
Έχεις πέντε δεύτερα για να την ξυπνήσεις.
Τέσσερα.
Τρία.
Κρίσιμο χτύπημα!
Όχι!
Είσαι γενναία, Μαξίν.
Πολύ πιο γενναία από τον αδερφό σου.
Αλλά τελικά…
είσαι αδύναμη
και εύθραυστη,
όπως αυτός.
Όπως είναι όλοι τους.
Κι εσύ
θα
σπάσεις.
Εσύ.
Γεια.
Ελάτε να με πιάσετε, μαλακισμένα!
Δεν γαμιέται.
Δεν ήξερα τι να κάνω, οπότε
το 'βαλα στα πόδια.
Έτρεξα και την άφησα εκεί.
Κοίτα τα μούτρα μας.
Δεν είμαστε ήρωες.
Γαμώτο!
Μαξ, είσαι καλά;
Είσαι καλά;
Ναι.
Είσαι…
Είσαι αληθινή;
Σε φαντάστηκα;
Αληθινή είμαι.
Πώς;
Μεταφέρθηκα από καταψύκτη πιτσαρίας.
Τι;
Εδώ εσύ.
Αν την αγγίξεις ξανά,
θα σε σκοτώσω ξανά.
Αυτό έκανες;
Με σκότωσες;
Χαίρομαι πάρα πολύ που είσαι εδώ, Έντεκα.
Θα
είναι
κάτι όμορφο.
Πολύ όμορφο.
Και όλα χάρη σ' εσένα.
Τον πολεμάει.
Έντι!
Ελάτε!
Πριν
σε σκοτώσω…
θέλω να παρακολουθείς.
Ο μπαμπάς πέθανε.
Ξέρω τι σου έκανε.
Ήσουν διαφορετικός.
Σαν εμένα.
Και σου έκανε κακό.
Σε έκανε
έτσι.
Αυτός είναι το τέρας, Χένρι.
Όχι εσύ.
Έχεις δίκιο.
Εσύ
κι εγώ
είμαστε διαφορετικοί.
Κι όντως μου έκανε κακό ο μπαμπάς.
Αλλά δεν ήταν τέρας.
Ένας άνθρωπος ήταν.
Ένας συνηθισμένος,
μέτριος άνθρωπος.
Γι' αυτό αναζητούσε το μεγαλείο σε άλλους.
Σ' εσένα.
Σ' εμένα.
Αλλά τελικά…
δεν μπόρεσε να μας ελέγξει.
Δεν μπόρεσε να μας διαμορφώσει.
Δεν μπόρεσε να μας αλλάξει.
Δεν βλέπεις, Έντεκα;
Δεν μ' έκανε έτσι αυτός.
Αλλά εσύ.
Στην αρχή,
πίστευα ότι με θανάτωσες.
Ότι πήγα στην κόλαση.
Μα έκανα λάθος.
Πήγα σε έναν καινούριο τόπο.
Έγινα εξερευνητής.
Εξερευνητής ενός βασιλείου
άθικτου από την ανθρωπότητα.
Είδα πάρα πολλά πράγματα.
Και μια μέρα,
βρήκα το πιο εκπληκτικό πράγμα.
Κάτι
που θα άλλαζε τα πάντα.
Είδα ένα μέσο για να αξιοποιήσω τις δυνατότητές μου.
Να υπερβώ την ανθρώπινη μορφή μου.
Για να γίνω θηρευτής,
να εκπληρώσω τον σκοπό της ζωής μου.
Εσύ…
Εσύ ήσουν.
Πάντα εσύ.
Ήθελα μόνο να ανοίξει κάποιος την πόρτα.
Και το έκανες για χάρη μου.
Χωρίς καν να το αντιληφθείς.
Έτσι δεν είναι;
Και όταν το αντιλήφθηκες,
επέλεξες να αντισταθείς.
Γι' αυτό έψαξα να βρω τρόπο να ανοίξω εγώ τις πόρτες μου.
Έψαξα…
για τη δύναμή σου.
Τόσο καιρό το χτίζουμε.
Για σένα.
Δεν βλέπεις, λοιπόν;
Για άλλη μια φορά,
με ελευθέρωσες.
Όχι.
Μην το κάνεις αυτό.
Μπορείς να σταματήσεις.
Τελείωσε, Έντεκα.
Οι φίλοι σου
έχασαν.
Έντι!
Δεν μπορείς…
Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα
για να το σταματήσεις.
Το Χόκινς θα καεί και θα πέσει.
Και ο υπόλοιπος παράλογος, χαλασμένος κόσμος.
Κι εγώ θα είμαι εκεί.
Λούκας!
Θα είμαι εκεί για να μαζέψω τα κομμάτια.
Λούκας!
Θα τον ξαναφτιάξω και θα τον κάνω όμορφο.
Κάποια στιγμή,
ήλπιζα να σε έχω στο πλευρό μου.
Μα τώρα θέλω μόνο να παρακολουθείς.
Μη φοβάσαι.
Προσπάθησε να μείνεις ακίνητη.
Όχι.
Σύντομα θα τελειώσουν όλα.
Μαξ!
Εντ! Εντ, με ακούς;
Εντ, έλα. Ξύπνα, Εντ!
-Ξύπνα! -Δεν μπορεί να αναπνεύσει.
Εντ, έλα, φύγε από εκεί!
Θεέ μου, Εντ! Ξύπνα!
Βοηθήστε με!
Στο τραπέζι. Βάλτε τη στο τραπέζι.
Εντ, με ακούς;
Εντ!
Μ' ακούς;
Εντ!
Μάικ.
Μη σταματάς. Εντάξει; Είσαι η καρδιά.
Να το θυμάσαι.
Είσαι η καρδιά.
Εντ;
Δεν ξέρω αν μπορείς να μ' ακούσεις, μα αν μπορείς,
θέλω να ξέρεις ότι είμαι εδώ.
Είμαι εδώ.
Και…
σ' αγαπώ.
Εντ, μ' ακούς;
Σ' αγαπώ.
Συγγνώμη που δεν το λέω.
Δεν είναι επειδή σε φοβάμαι.
Δεν σε φοβάμαι. Δεν έχω νιώσει ποτέ έτσι.
Ποτέ.
Αλλά φοβάμαι ότι μια μέρα
θα καταλάβεις ότι δεν με χρειάζεσαι.
Και σκέφτηκα ότι αν έλεγα πώς ένιωθα, εκείνη τη μέρα,
θα πληγωνόμουν πιο πολύ.
Μα η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα.
Άρχισα να ζω τη μέρα που σε βρήκαμε στο δάσος.
Φορούσες
το κίτρινο μπλουζάκι του Μπένι.
Ήταν τεράστιο. Χανόσουν μέσα του.
Εκείνη τη στιγμή, κατάλαβα ότι σ' αγάπησα.
Και σ' αγαπώ κάθε μέρα από τότε.
Σ' αγαπώ στις καλές σου μέρες.
Στις κακές σου μέρες.
Σ' αγαπώ με τις δυνάμεις σου, χωρίς αυτές.
Σ' αγαπώ γι' αυτό ακριβώς που είσαι.
Η υπερηρωίδα μου.
Και…
δεν μπορώ να σε χάσω.
Εντάξει; Μ' ακούς; Δεν μπορώ να σε χάσω.
Μπορείς να τα κάνεις όλα. Να πετάξεις. Να μετακινήσεις βουνά. Το πιστεύω.
Αλήθεια.
Αλλά τώρα,
πρέπει να παλέψεις.
Εντάξει;
Εντ.
Μ' ακούς;
Είναι ανάγκη να παλέψεις!
Πρέπει να παλέψεις.
Πάλεψε!
Αυτό είναι, Εντ.
Πάλεψε, Εντ.
Πάλεψε.
Πάλεψε!
Έντι!
Μαξ!
Πάλεψε!
Τζόις!
Χοπ!
Να πάρει.
Ε, μαλακισμένα!
Ναι!
Δεν πιστεύω σε ανώτερη δύναμη.
Ή σε θεϊκή παρέμβαση.
Αλλά αυτό ήταν θαύμα.
Να μην πάει χαμένο, τότε.
Τέταρτη φάση.
Φλαμπέ.
Εσύ και οι φίλοι σου
πιστεύετε ότι νικήσατε.
Έτσι δεν είναι;
Αλλά αυτό
είναι μόνο η αρχή.
Η αρχή του τέλους.
Έχετε ήδη χάσει.
Όχι.
Εσύ έχασες.
Μαξ!
Κάθαρμα!
Ναι!
Κατίνκα!
Ναι!
Έντι!
Θεέ μου!
Θεέ μου, Έντι.
Άσχημα, έτσι;
Θα γίνεις καλά.
-Θα σε πάω στο νοσοκομείο. -Εντάξει.
Εντάξει.
Νομίζω…
Έλα.
Δώσε μου ένα λεπτό.
Εντάξει.
Δεν το 'σκασα αυτήν τη φορά, έτσι;
Όχι.
Δεν το 'σκασες.
Να μου προσέχεις τα προβατάκια, εντάξει;
Όχι, εσύ θα τα προσέχεις.
Όχι, δικέ μου.
Πες "Θα τα προσέχω".
Πες το.
Θα…
Θα τα προσέχω.
Ωραία.
Γιατί νομίζω ότι θα αποφοιτήσω.
Είναι η χρονιά μου, Χέντερσον.
Νομίζω ότι είναι επιτέλους η χρονιά μου.
Σ' αγαπάω, ρε συ.
Κι εγώ σ' αγαπάω.
Έντι…
Έντι;
Έντι!
Έλα.
Έντι!
Λούκας!
Έναν γιατρό!
Πάρε ασθενοφόρο!
Γρήγορα! Πάρε ασθενοφόρο!
-Λούκας… -Ναι, εδώ είμαι.
Δεν νιώθω ούτε βλέπω τίποτα.
Το ξέρω. Ησύχασε.
Θα καλέσουμε βοήθεια, εντάξει; Κάνε κουράγιο.
Λούκας, φοβάμαι. Φοβάμαι πολύ.
Το ξέρω.
Δεν είμαι έτοιμη να πεθάνω.
-Δεν θα πεθάνεις. -Δεν θέλω να φύγω. Δεν είμαι έτοιμη.
Δεν θα πεθάνεις. Κάνε κουράγιο.
Μαξ.
Όχι, Μαξ. Μείνε μαζί μου.
-Μείνε μαζί μου! Όχι, Μαξ. -Όχι!
Μαξ, μείνε μαζί μου.
Κοίτα με, Μαξ. Μαξ; Κοίτα…
Μείνε μαζί μου, Μαξ.
Κουράγιο. Κάνε κουράγιο.
Έρικα, βοήθεια!
Μαξ;
Μαξ; Μαξ, μείνε μαζί μου.
Μαξ, μείνε μαζί μου.
Όχι!
Σε παρακαλώ, μείνε μαζί μου!
Βοήθεια!
Μαξ!
Τέσσερις χτύποι.
Η Μαξ.
Χόλι!
Έλα.
Έλα. Ξέρω ότι είσαι εκεί.
Ξέρω ότι είσαι εκεί. Ξύπνα.
Ξύπνα.
Όχι.
Δεν θα φύγεις.
Όχι.
Γεια.
Γεια;
Η Μαξ ήθελε να κοιμηθεί εδώ.
Ποιο απ' τα δύο;
Η Γουόντερ Γούμαν.
Ή Πριγκίπισσα Νταϊάνα.
Όχι για τον Χόπερ.
Όχι για τον Μάικ.
Δικό σου.
Είναι τρελό, ρε.
Θα πετύχει αυτό;
Είδες; Τι σου έλεγα;
Ζωή δεν είναι μόνο τα χαζοαγόρια.
Κόντρα στους κανόνες;
Φτιάχνουμε δικούς μας.
ΔΥΟ ΗΜΕΡΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
ΦΕΥΓΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΧΟΚΙΝΣ ΕΛΑΤΕ ΞΑΝΑ ΣΥΝΤΟΜΑ
Έχουν περάσει λιγότερες από 48 ώρες από τότε που σεισμική δόνηση 7,4 Ρίχτερ
έπληξε την πόλη Χόκινς, 130 χλμ. έξω από την Ιντιανάπολις,
ένα γεγονός που οι σεισμολόγοι αποκαλούν
"φυσική καταστροφή πρωτοφανούς κλίμακας".
Ο αριθμός των νεκρών ανέρχεται στους 22.
Εκατοντάδες μεταφέρθηκαν στα νοσοκομεία,
πολλοί αγνοούνται
και οι αξιωματούχοι αναμένουν αύξηση των αριθμών.
Προχώρα! Από δω. Έλα!
Η τελευταία τραγωδία που πλήττει την κάποτε ασφαλή πόλη.
Πρόσφατα, μαθητές λυκείου σκοτώθηκαν σε μια σειρά από τελετουργικές δολοφονίες,
που συνδέονται με τοπική σατανική αίρεση
γνωστή ως "Χελφάιαρ".
Ο Έντι Μάνσον, αρχηγός της αίρεσης και ύποπτος για τους φόνους,
αγνοείται μετά τον σεισμό και θεωρείται νεκρός.
Αυτό όμως είναι μικρή παρηγοριά για τους κατοίκους,
που φοβούνται, είναι θυμωμένοι και αναζητούν απαντήσεις.
Γιατί στην πόλη τους; Τι έκαναν και βιώνουν τόσα δεινά;
Ολοένα και περισσότεροι πιστεύουν ότι οι δύο τραγωδίες συνδέονται,
ότι οι φόνοι του Μάνσον άνοιξαν πόρτα μεταξύ κόσμων.
Μια πόρτα, λένε, που οδηγεί στην ίδια την κόλαση.
Ακούς;
Τώρα το λένε πόρτα στην κόλαση.
Τέλεια. Κι άλλη υστερία. Αυτό μας έλειπε.
Οι ειδήσεις.
Πλέον δεν ξεχωρίζουν απ' τον κίτρινο Τύπο.
Νανς!
Βρήκα κι άλλα πράγματά σου στη σοφίτα.
Ο κος Κούνελος.
Μπορείς να τον κρατήσεις.
Θα τον αγαπήσουν πιο πολύ σε νέο σπίτι.
-Παρήγγειλε κανείς πίτσα; -Πίτσα;
Μαμά!
Γεια!
Δεν θα ξαναπάς διακοπές, μ' ακούς;
Ξέχνα και το κολέγιο.
Εδώ θα μείνεις.
Είσαι καλά;
Ναι.
Ναι, καλά είμαι.
Αλλά, Τζόναθαν…
Δεν ήταν σεισμός.
Το ξέρω.
Ξέρω πιο πολλά απ' όσα νομίζεις.
Πώς;
-Τηλεφωνούσαμε. -Το ξέρω.
Το ξέρω. Συγγνώμη.
Δεν διακινδυνεύαμε επαφή.
"Δεν διακινδυνεύαμε επαφή";
Θα σου τα πω όλα, εντάξει;
-Εντάξει. -Το υπόσχομαι.
Τώρα, όμως,
χαίρομαι που είσαι ασφαλής.
Πού είναι ο Λούκας;
Στο νοσοκομείο.
Τραυματίστηκε;
Όχι, είναι…
Αχ, ναι.
Δεν ξέρετε.
"Άνοιξε τα μάτια του και οι λέξεις έσβησαν στον λαιμό του.
Ξέχασε την ανάγκη να ξεράσει το άθλιο αυτό κρασί.
Ξέχασε τη μητέρα του,
τον θείο Μόργκαν και τον πατέρα του
και σχεδόν όλα τα άλλα.
Χάθηκε ο Σπίντι.
Χάθηκαν τα ωραία τόξα από το τρενάκι στον ουρανό.
Ένιωθε να σηκώνονται οι τρίχες στον αυχένα του,
ένα πλατύ χαμόγελο άρχισε να σχηματίζεται στο στόμα του.
'Σπίντι, εδώ είμαι. Θεέ μου!
Είμαι εδώ, στις Περιοχές!'"
Θεέ μου.
-Σας τηλεφωνούσα ασταμάτητα. -Το ξέρω.
Ήρθαμε μόλις το μάθαμε.
Λυπάμαι.
Ξέρουν…
πότε θα ξυπνήσει;
Όχι.
Μπορεί και να μην ξυπνήσει.
Σταμάτησε η καρδιά της.
Για πάνω από ένα λεπτό.
Πέθανε.
Εννοώ, κλινικά, αλλά
μετά επέστρεψε.
Οι γιατροί δεν ξέρουν πώς.
Λένε ότι είναι θαύμα.
Είμαι εδώ, Μαξ.
ΔΩΡΕΕΣ
-Γεια. -Γεια.
Αυτά είναι κουβέρτες και σεντόνια.
Και μερικά ρούχα και παιδικά παιχνίδια.
Φοβερό. Όλα τακτοποιημένα. Το εκτιμούμε.
Θέλετε απόδειξη για την εφορία;
Δεν νομίζω ότι χρειαζόμαστε. Ευχαριστούμε, πάντως.
Μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο για να βοηθήσουμε;
Ταξινομούμε ανά ηλικία.
Λοιπόν, για βρέφη, κορίτσια, αγόρια, άντρες, γυναίκες.
Ό,τι είναι σε κακή κατάσταση δεν το θέλουμε.
Ναι…
Βρήκα κι άλλο βαζάκι με φιστικοβούτυρο κι είναι τραγανό.
Ρόμπιν.
-Γεια. -Τι κάνεις εδώ;
Φτιάχνω…
Φτιάχνω σάντουιτς.
Εντάξει, ναι. Όχι.
Κι εγώ σάντουιτς φτιάχνω.
Ωραία.
Συγγνώμη αν ακούστηκε κάπως.
Δεν εννοούσα "Τι κάνεις εδώ εσύ;"
Εννοούσα "Ωραία έκπληξη. Χαίρομαι που σε βλέπω".
-Δεν το πήρα ως κάτι αρνητικό. -Εντάξει.
Συγγνώμη. Είναι κουρασμένο το μυαλό μου.
-Επειδή… -Με ό,τι γίνεται;
Ναι.
Ναι, και με τον Νταν.
Είναι το αγόρι μου. Ήταν το αγόρι μου.
Ήρθε επίσκεψη, είδε αυτά εδώ
και δεν φανταζόταν έτσι τις διακοπές.
Είπε "Φεύγω. Γυρίζω στη σχολή. Καλή τύχη".
Που, τελικά, σε καλό μού βγήκε, γιατί μου είχε σπάσει τα νεύρα.
Και έθαβε το Πλακατζήδες και Μπουμπούκια για την πλοκή. Τότε έπρεπε να τον χωρίσω.
Συγγνώμη.
Χίλια συγγνώμη.
Μιλάω για το χαζό αγόρι μου όταν υπάρχει κόσμος που υποφέρει,
χρειάζεται φαγητό.
Και μόλις έφτιαξα μια αηδία με φιστικοβούτυρο.
Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει.
Κάποιες φορές το στόμα μου πάει πιο γρήγορα απ' το μυαλό μου και το χάνω
και δεν μπορώ να σταματήσω, όσο κι αν προσπαθώ.
Καταλαβαίνεις;
Ναι, σε καταλαβαίνω.
Αυτό είναι δώρο.
-Για μένα; -Παρακαλώ.
-Δεν έπρεπε. -Τώρα σου το έδωσα.
-Δεν το αξίζω. -Σου το έδωσα.
-Ευχαριστώ. -Προκαταβολικά χρόνια πολλά.
Σ' ευχαριστώ πολύ. Φοβερό.
H2O;
Ζωτικό για κάθε μορφή ζωής.
ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΙ
Κύριε Μάνσον;
Είμαι ο Ντάστιν Χέντερσον.
Μπορούμε να μιλήσουμε;
Δεν πιστεύω ότι έχουμε κάτι να πούμε.
Ο ανιψιός μου είναι αθώος.
Αγνοείται ακόμη.
Θα βάζω αφίσες μέχρι να βρεθεί.
Καλή σου μέρα.
Ήμουν μαζί του.
Ήμουν μαζί του στον σεισμό.
Και πού είναι ο Έντι τώρα;
Λυ…
Λυπάμαι πολύ.
Μακάρι να τον γνώριζαν όλοι.
Να τον γνώριζαν καλά.
Γιατί θα τον αγαπούσαν,
κύριε Μάνσον.
Θα τον αγαπούσαν.
Ακόμα και στο τέλος…
ήταν ο εαυτός του.
Παρά τα όσα έγιναν.
Δεν τον είδα καν να θυμώνει.
Θα μπορούσε να φύγει.
Θα μπορούσε να σωθεί.
Αλλά πολέμησε.
Πολέμησε και πέθανε για να προστατεύσει την πόλη.
Αυτήν την πόλη
που τον μισούσε.
Δεν είναι απλώς αθώος.
Κύριε Μάνσον, είναι…
Είναι ήρωας.
Χριστέ μου.
Γαμώτο.
Ρήμαξε το σπίτι.
Ναι.
Αυτό είναι πρόβλημα.
Πρέπει να κρύψουμε τη Σούπεργκερλ,
αλλά δεν το λες και Fortress of Solitude αυτό.
Το λες Οχυρό Αηδία.
Σοβαρά τώρα, παιδιά. Το δωμάτιο του Μάικ ήταν χειρότερο.
Σκληρό αυτό.
Βλέπετε;
Δουλεύει η βρύση.
Ορίστε, καθαριστικά.
Εντάξει. Ωραία.
Κράτα το εκεί.
Τι κάνει αυτός;
Φαίνεται ότι μαζεύει μανιτάρια.
Είναι λίγο εκκεντρικός.
Καλώς ήρθε στο κλαμπ.
Ναι, καλώς ήρθε στο κλαμπ.
-Νάνσι; -Ναι;
Συγγνώμη που έλειπα.
Κοίτα,
ειλικρινά, χαίρομαι που δεν ήσουν εδώ.
Χαίρομαι που ήσουν με τον Μάικ, δηλαδή.
Και τον Γουίλ.
Κι εγώ χαίρομαι που ήσουν εδώ.
Ποιος θα ήταν αρχηγός;
Ο Στιβ;
Ξέρεις, έχει ωριμάσει πολύ.
Ναι. Ναι, είμαι σίγουρος.
Να σου πω.
Ναι;
Είμαστε εντάξει;
Ναι.
-Ναι; -Εννοείται.
Ναι, απλώς…
Είναι δύσκολο.
Φαίνεται πως η ζωή βάζει τρικλοποδιά στα σχέδιά μας.
Ναι, έτσι φαίνεται.
Είναι αργά, λες, να βάλεις "έσωσα τον κόσμο" στο βιογραφικό σου;
Η αίτησή σου,
όχι ότι έχει σημασία πια,
αλλά ήρθε;
Όχι.
Όχι ακόμα.
Σου
μίλησε καθόλου;
Όχι πολύ.
Ναι, λίγο.
Ο δρ Μπρένερ.
Λέει ότι δεν ήταν έτοιμη.
Αρχίζω να πιστεύω ότι είχε δίκιο.
Βλακείες. Αν δεν είχε φύγει από το εργαστήριο, η Μαξ δεν θα ζούσε.
Το ξέρω.
Δεν…
Δεν έχει χάσει ποτέ.
Όχι έτσι.
-Θα έχει κι άλλη ευκαιρία. -Μακάρι όχι.
Ας ελπίσουμε ότι ο Ένα πέθανε και σαπίζει τώρα.
Όχι.
Τώρα που είμαι εδώ,
στο Χόκινς,
τον νιώθω.
Και είναι λαβωμένος.
Πονάει.
Αλλά είναι ακόμα ζωντανός.
Είναι περίεργο τώρα που μάθαμε τελικά ποιος είναι,
αλλά πάλι θυμάμαι τι σκέφτεται
και πώς σκέφτεται.
Και δεν θα σταματήσει.
Ποτέ.
Όχι μέχρι να τα πάρει όλα.
Και όλους.
Πρέπει να τον σκοτώσουμε.
Θα το κάνουμε.
Θα τον σκοτώσουμε.
Της κυβέρνησης.
Μαξ;
Μαξ!
Γεια σου, μικρή.
Γεια.
Την είχα ανοιχτή.
-Είχα την πόρτα ανοιχτή οχτώ εκατοστά. -Το ξέρω.
Δεν έπαψα να πιστεύω.
Το ξέρω. Ησύχασε.
Ησύχασε. Είμαι εδώ.
Είμαι εδώ.
Είσαι…
Όχι χοντρός;
Και τα μαλλιά σου.
Τα μαλλιά μου;
Σαν τα δικά σου.
Ναι.
Σου έκλεψα το λουκ.
Ναι.
Πώς σου φαίνεται;
Αφασία.
Δεν είσαι η μόνη που δεν έπαψε να πιστεύει.
Χαίρομαι
που πήγες
στο συνέδριό σου.
Ήταν απίστευτη εμπειρία.
Γεια.
Μεγάλωσες.
Ναι.
Εσύ μάζεψες.
Μαμά, χιονίζει!
Υποτιτλισμός: Μάρθα Σιαμέτη